Oszczerczy Pozew

(fragmenty) Do Czytelnika!

Już po oddaniu „Rewolty marcowej" do druku żydowskie, kryptożydowskie i prożydowskie media w USA i na świecie opublikowały pozew jedenastu Żydów złożony w nowojorskim sądzie przeciwko Rzeczpospolitej Polskiej.

Ten najbardziej plugawy antypolski dokument obraża i zniesławia nie tylko Państwo Polskie ale także a może nawet bar­dziej Naród Polski wszystkich bez wyjątku Polaków dla których Polska to wielka rzecz a honor i godność Narodu to wartość święta. Po przeczytaniu tego tekstu zadajemy sobie pytania:

Dlaczego prezydent RP Aleksander Kwaśniewski obsypujący orderami polskimi wielu Żydów, obrażających Naród Polski oskarżeniem o antysemityzm nie zareagował na haniebny akt
zniewagi wobec Polskiego Narodu?

Dlaczego na ten akt zniewagi nie zareagowali: premier rządu RP Jerzy Buzek, minister spraw zagranicznych RP Bronisław Geremek?

Dlaczego władze RP z sejmem i senatem na czele nie wy­musiły na polskim MSZ-cie wniesienia do amerykańskiego są­du oskarżenia jedenastu Żydów i ich adwokatów o obrazę całe­go Narodu Polskiego?

Jeżeli odpowiecie sobie Czytelnicy na te pytania, będziecie na pewno wiedzieli co zrobić z kartą wyborczą w wyborach pre­ zydenckich i parlamentarnych.        Jezry Brochocki  autor

United States District Court Eastern District of New York

Theo Garb, Bella Jungewirtri, (Youngewirth)

Sam Lefkowitz, Peter Koppenheim,

Judah Wełler,

Chana Lewkowicz,

Samuel Goldin,

Karl Diamond,

Hala Soból,

Saul Klausner oraz

Goldie Knobel

 

Powodowie, występujący w imieniu swoim i wszystkich innych osób będących w podobnej sytuacji

przeciw

oskarżonym: Rzeczpospolitej Polskiej, Ministerstwu Skarbu Państwa oraz John Does (osób o nieustalonej tożsamości - przyp. red.) # 1-100.

POZEW

Powyżej wymienieni powodowie oraz wszystkie pozostałe osoby będące w podobnej sytuacji, w imieniu których wystę­pują podpisani niżej adwokaci, oświadczają co następuje: UZASADNIENIE POZWU

 

1. Pozew został złożony przez jedenastu indywidualnych po­wodów, w imieniu własnym oraz wszystkich pozostałych osóbpozostających w podobnej sytuacji, stosownie do 28 U. S. C.(Kodeks Stanów Zjednoczonych - przyp. red.) § 1330 w zwią­zku z § 1602 w związku z „Foreign Sovereign Immunities Act" (ustawa o immunitecie dla obywateli państw obcych — przyp.red.) oraz innymi przepisami przeciw Rzeczpospolitej Polskiej,nazywanej w dalszym ciągu dokumentu „Polską" oraz Mini­sterstwu Skarbu Państwa, nazywanemu w dalszym ciągu jako„Treasury" lub „Skarb" oraz oskarżonym w liczbie 1-100, za­granicznym instytucjom rządowym i osobom prywatnym, na­zywanym w dalszym ciągu dokumentu jako „inni oskarżeni",których tożsamość w dniu składania pozwu była nieustalona, a którzy brali udział w opisywanych wydarzeniach.

 

2.Polityka obowiązująca (w Polsce - przyp. red.) przez ostat­nie pięćdziesiąt cztery lata sprowadzała się do „wygnania co dojednego" ludności żyd     ^kiej z Polski. Dokonywano tego po­przez stosowanie czystek etnicznych i rasowych, stosowanie przemocy i szantażu, w tym: stosowanie tortur i morderstw.Rzeczpospolita Polska, Ministerstwo Skarbu oraz inni oskar­żeni w tym czasie czerpali zyski handlowe i bogacili się, zarzą­dzali, wynajmowali, utrzymywali, a także w niektórych przy­
padkach likwidowali mienie będące własnością Żydów, którzyzostali zmuszeni do wygnania, i którego zwrot jest przedmio­tem niniejszego wniosku. Wszyscy z powodów traktują sprawęjako występowanie w imieniu wszystkich żyjących i zmarłycch i ocalałych z Holocaustu.

 

3.Powodowie są ofiarami oraz osobami, które przeżyły nazi­stowski Holocaust (bądź są to ich spadkobiercy). Uczestnikom postępowania zbiorowego, od czasu pierwotnego pozbawienia własności podczas Holocaustu, odmawiano prawa do zarzą­dzania, prawa własności, prawa do kontrolowania i użytkowa­nia oraz satysfakcji z posiadania własności rzeczowej i osobis­tej. Po II wojnie światowej osoby, które przeżyły Holocaust, by­ły mordowane, bite, gwałcone, terroryzowane, torturowane i zmu­szane do emigracji bez dania im prawa do odzyskania bądź za­rządzania posiadanymi nieruchomościami. Akcja ta miała wszel­kie znamiona zorganizowanej polityki czystek etnicznych i rasowych, która była kontynuowana w Polsce po Holocauście, a którą zorganizowano by wyrzucić z Polski pozostające w niej 10 procent populacji polskich Żydów, którzy przetrwali Holocaust.

 

4. Zwyczaj czerpania korzyści z czystek rasowych i etnicz­nych został upowszechniony przez reżim nazistowski przed i w czasie II wojny światowej. Naziści z rozmysłem i systematycz­nie plądrowali i grabili mienie żydowskie, bogacąc się na tym procederze oraz gromadząc środki finansowe niezbędne do przygotowania i popełnienia zbrodni wojennych i zbrodni prze­ciwko ludzkości.

 

5. Niemcy, wykorzystując panujący w Polsce antysemicki kli­mat, zlokalizowali na jej terenie najbardziej znane obozy śmie­rci, w tym Auschwitz i Treblinkę. Żydzi, Żydówki i żydowskie dzieci z całej Europy były w tych i innych obozach koncentra­cyjnych w Polsce mordowane i zamęczane na śmierć.

 

6. Gdy naziści wycofali się z Polski, Polacy, Ministerstwo Skarbu, rząd polski oraz inni oskarżeni dążyli do wzbogacenia się na nieszczęściu polskich Żydów, kontynuując nazistowski program czystek rasowych i etnicznych oraz czerpiąc z tego ko­rzyści poprzez zawłaszczanie żydowskiej własności do celów handlowych.

 

7.Aby zmusić Żydów do opuszczenia Polski i porzucenia przez nich aktywów i praw własności, rozpoczęto realizację morderczego planu bazującego na antysemityzmie oraz czys­tkach rasowych i etnicznych wobec tych Żydów, którzy przetr­wali Holocaust i powrócili do Polski. Po powrocie do swojej ojczyzny w Polsce tysiące Żydów było zastraszanych i — następnie — w barbarzyński sposób bitych i/lub mordowanych w ich byłych domach, wsiach i miastach. Spowodowało to masowv exodus polskich Żydów, którzy przeżyli (Holocaust). Oblicza się, że około 60 tys. Żydów opuściło Polskę pomiędzy czerwcem i wrześniem 1946 roku. Bezpośrednim powodem był pogrom w Kielcach oraz haniebna kampania przemocy skierowana prze­ciwko polskim Żydom. Wielu innych Żydów obawiało się po­wrotu do Polski, porzucając jakąkolwiek nadzieję na odzyska­nie swoich aktywów i własności.

 

8.Oskarżeni czerpali korzyści majątkowe, bazując na pro­gramie czystek etnicznych i rasowych wobec polskich Żydów.Zabezpieczyli prawa własności do całego mienia trzech milio­nów polskich Żydów, włączając w to wartościowe nierucho­mości, gospodarstwa, fabryki, rzeczy osobiste, meble, oszczęd­ności, polisy ubezpieczeniowe, obligacje, akcje giełdowe, złote monety, biżuterię, diamenty, przedmioty kultu religijnego oraz inne dobra. W następnych latach i dekadach oskarżeni niele­galnie do końca zawłaszczyli na własność wyżej wymienionedobra. Dokonali tego poprzez zmianę aktów własności, a wszy­stkie te operacje były dokonywane za zgodą Polski i Minister­stwa Skarbu.

 

9.W czasie obowiązywania polityki czystek rasowych i et­nicznych, Żydzi w Polsce przez cały czas byli ofiarami łamaniapraw człowieka, w tym m.in. pobić, zastraszeń, plądrowań,tortur, gwałtów i morderstw.

 

 

10. W okresie przed 1939 rokiem polscy Żydzi stanowili po­nad 20 procent ludności żydowskiej na całym świecie. W latach 1939-1948 społeczność polskich Żydów, licząca wcześniej ponad 3 miliony, w zasadzie zanikła. Ci nieliczni, którzy pozo­stali, by uniknąć prześladowań ukryli swoje żydowskie pocho­dzenie lub zmienili swoje wyznanie religijne. O ile naziści byli odpowiedzialni za większość akcji, które spowodowały wyni­szczenie ludności żydowskiej Polsce, to rząd polski oraz inni oskarżeni są odpowiedzialni za pozbawienie powodów ich wła­sności oraz ich praw do tych własności.

 

11. Setki miast w całej Polsce doświadczyło napływu tych Żydów, którzy przetrwali wojnę. Obywatele polscy, którzy przez pięć lat byli obiektem polowań nazistów, powrócili do domów z zamiarem pozostania w nich. W wielu miasteczkach i miastach Żydzi nie byli widziani od lat. Oskarżeni, zamiast traktować po­wracających Żydów jako bezdomnych tichodźców, odmawiali Żydom powrotu do ich ojczyzny i domów, dokonując hanieb­nych aktów przemocy i morderstw. Oskarżeni kontynuowali nazistowską politykę „Juden Rein" na swoich własnych oby­watelach, oczyszczając państwo z Żydów. Tym samym oskar­żeni mogli przejąć i ciągnąć materialne korzyści z żydowskich dóbr i żydowskiej własności.

 

12. Wymazywanie Żydów z Polski oraz przejmowanie ich własności dokonywało się przy współudziale polskiego rządu, w tym polskiej policji i wojska. Za pomocą terroryzmu sponso­rowanego przez Państwo Polacy rozpoczynali i brali udział w atakach na powracających Żydów. W małych miasteczkach Ży­dzi byli linczowani oraz duszeni, rozstrzeliwani lub zasztyle-towywani. Publiczne wieszania Żydów opisywane były w pra­sie, przerażając tych, którzy wrócili do Polski i tych, którzy chcieli do niej wrócić. Oparte o informacje i wiarę te ataki sta­nowiły część systematycznego planu zgładzenia całej populacji żydowskiej pozostającej w Polsce po II wojnie światowej.

13. Oskarżeni kierowali się w swoich czynach nie tylko nie­nawiścią, ale również chciwością. Jak tylko Żydzi zostali wyg­nani z Polski, oskarżeni przejęli kontrolę nad żydowskim mie­niem i własnością, zapewniając sobie prawo własności do nie­go i wykorzystując tę własność do bogacenia się.

 

14.Po zakończeniu II wojny światowej, polski rząd i oskar­żeni,  ignorując prawne konsekwencje ludobójstwa,  zbrodni wojennych, zbrodni przeciw ludzkości i czystek rasowych, zez­wolili na dokonywanie tych ohydnych czynów przeciw Żydom w Polsce, kontynuując je bezkarnie -przez kilka lat, aż do mo­mentu, gdy Żydzi poddali się z wyczerpania i opuścili Polskę, pozostawiając w niej swoje mienie.

 

15.Oskarżeni (Rzeczpospolita Polska, Ministerstwo Skarbu Państwa oraz John Does, czyli osoby i instytucje o nieustalonej  tożsamości do chwili składania pozwu # 1-100 — przyp. red.) chcieli głównie doprowadzić do pozbawienia ofiarHolocaustu ich mienia i własności, a nie tylko przejąć i zarządzać  własnością Żydów ocalałych (z Holocaustu) oraz ich spadkobierców. Byurzeczywistnić ten cel, dokonywali morderstw oraz stosowali szantaż i przemoc fizyczną. W ten  sposób rozwinęła się ściślezaplanowana

 akcjaprzeprowadzana za pomocą szantażu, prze­mocy, tortur, gwałtów, śmierci, która zakończyła się przymu sowym wygnaniem, większości polskich Żydów zamieszkują­cych wówczas Polskę.

 

16.Po Holocauście Polska, Ministerstwo Skarbu i inni oskar­eni podjęli się rzeczywistych działań opartych o oszustwa, byprzeszkodzić, opóźnić, unicestwić i uniemożliwić uczestnikomtego postępowania poznanie tak prawdy o losie ich własności,jak również pozbawić prawa do cieszenia się posiadaną włas­nością, pozostającą w Polsce. Te oszustwa popełnione przez Oskarżonych miały uniemożliwić uczestnikom tego postępowa­nia zbiorowego odzyskanie i ścisłe określenie całkowitej ilości i wartości nieruchomości i innych dóbr bezprawnie im zabra­
nych.

17.Odpowiadając na pytania uczestników postępowania zbiorowego, oskarżeni używali standartowych odpowiedzi, takich jak: własność została przekazana dobrowolnie, własność została skonfiskowana legalnie, własność została zniszczona; nie można odnaleźć dokumentów; mienie przejęto z tytułu długów,lub pretendenci do własności byli wzywani do powrotu do Pol­ski w celu spłacenia zaległości podatkowych. Przez cały czas oskarżeni wykorzystywali przejęte mienie po ofiarach Holocau­stu w celach handlowych i czerpali z tego użytkowania ko­rzyści finansowe.

 

18.Wynikiem polityki realizowanej przez oskarżonych przezponad pięćdziesiąt cztery lata było: zarządzanie mieniem, jegoprzejęcie oraz zyski finansowe osiągnięte przez oskarżonych wwyniku nielegalnego przejęcia mienia stanowiącego własność
powodów, do którego oskarżeni nie mieli legalnego prawa do
posiadania,kontrolowania, zarządzania., utrzymywania i uzys­kiwania zysków.

19. Polska, Ministerstwo Skarbu oraz inni oskarżeni zaini­cjowali oraz kontynuowali proces nielegalnego przejmowania, wynajmowania, sprzedawania oraz/i zezwalania na sprzedaż aktywów i własności mienia należącego do powodów, dodatkowo pozbawiając żyjące osoby i ich spadkobierców nadziei na odzyskanie ich własności. Polska także dzisiaj wystawia na sprzedaż, zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w innych państwach, mienie ludzi ocalałych z Holocaustu, włączając w to rezydencje oraz obiekty handlowe, które na mocy prawa na­leżą do po wodów.

20.Powodowie żądają zakazania Polsce, Skarbowi i innym oskarżonym dalszej sprzedaży, niszczenia, rozporządzania lub umożliwiania sprzedaży lub pozbywania się lub transferu w łasności należącej do nich.

 

21.Powodowie żądają także od Polski, Skarbu i innych os­karżonych: (i)  obliczenia i zwrotu aktywów i nieruchomości sprzedanych bądź przejętych z naruszeniem prawa ich właści­ cieli; (ii) obliczenia i zwrotu zysków, które przynosiło to mienie oraz (iii) wypłacenia odszkodowań i kary za poniesione szkody, co zniechęci oskarżonych do przeprowadzania takich akcji w przyszłości. (...)

 

 

 



 

 

SAD APELACYJNY STANÓW ZJEDNOCZONYCH

DLA DRUGIEGO OKREGU

 

 

Sesja sierpniowa 2002 r.

 

Wyrok wydany w dniu 3 marca 2006 r.

 

(Przewód sadowy 15 kwietnia 2003 r.)

(Przekazanie do rozpatrzenia sadowi nizszej instancji 14 czerwca 2004

r.)

(Zlozenie 10 wrzesnia 2004 r.)

 

 

Sygnatura akt 02-7844

 

THEO GARB, BELLA JUNGEWIRTH, SAM LEFKOWITZ,

PETER KOPPENHEIM, JUDAH WELLER, CHANA

LEWKOWICZ, SAMUEL GOLDIN, KARL DIAMOND,

HALA SOBOL, SAUL KLAUSNER i GOLDIE KNOBEL

w imieniu wlasnym i innych osób, bedacych w podobnej sytuacji

 

Powodowie/Wnoszacy Apelacje,

 

przeciwko

 

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ORAZ MINISTERSTWU

SKARBU PANSTWA I INNYM OSOBOM, KTÓRYCH

TOZSAMOSC NIE JEST JESZCZE ZNANA, #1-100

 

Pozwanym-Stronie Przeciwnej

 

Przed sadem w skladzie KEARSE, CABRANES i STRAUB

 

Niniejsze sprawa z odwolania od wyroku Sadu Rejonowego Stanów

Zjednoczonych

dla Wschodniego Rejonu Stanu Nowy Jork (Edward R. Korman, Sedzia

Przewodniczacy)

zostaje przedlozona tutejszemu sadowi po raz drugi – zob. „Garb v.

Rzeczpospolitej

Polskiej”, 72 Fed Appx 820 (2nd Cir. 2003) (postanowienie wydane w

trybie uproszczonym),

po przekazaniu sprawy przez Sad Najwyzszy do ponownego rozpatrzenia

przez sad tutejszy –

zob. „Rzeczpospolita v. Garb”, 542 U S 901 (2004) – w swietle wyroku

Sadu Najwyzszego w

sprawie „Republika Austrii v. Altmann”, 541 US 677 (2004). Po ponownym

otrzymaniu

sprawy do rozpatrzenia od sadu wyzszej instancji, sad tutejszy staral

sie ustalic, czy

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC]

 

 

powodom udalo sie wykazac co najmniej jedna ustawowa przeslanke do

wylaczenia

immunitetu suwerennego panstwa obcego na podstawie Ustawy o

immunitetach

suwerennych panstw obcych z 1976 roku [Foreign Sovereign Immunities

Act] (dalej zwanej

w skrócie wedlug tytulu angielskiego tej ustawy „FSIA”), 28 USC §§

1330, 1602-1611, co

daloby sadom Stanów Zjednoczonych wlasciwosc do rozpoznania powództwa

powodów.

Stwierdzamy, ze:

 

(1) Wyrok w sprawie „Altmann” nakazuje nam stosowanie FSIA i wyjatków

przewidzianych w tej ustawie do roszczen wynikajacych z postepowania,

które mialo miejsce przed uchwaleniem FSIA w 1976 roku;

(2) powodowie nie wykazali istnienia przeslanek do stosowania wyjatku w

przypadku „dzialalnosci gospodarczej”, wynikajacego z FSIA, 28 USC

§1605(a)(2), oraz

(3) powodowie nie wykazali istnienia przeslanek do stosowania wyjatku w

przypadku wywlaszczenia, wynikajacego z FSIA, 28 USC §1605(a)(3).

Poniewaz powodowie nie wykazali istnienia przeslanek ustawowych dla

wylaczenia

immunitetu przyslugujacego suwerennemu panstwu obcemu w odniesieniu do

zglaszanych

przez nich roszczen, niniejszym podtrzymuje sie postanowienie Sad

Rejonowego oddalajace

ich powództwo ze wzgledu na brak wlasciwosci rzeczowej w sprawie.

 

Sedzia Straub zglosil zdanie odrebne.

STEPHEN A. WHINSTON (Edward W. Millstein, Berger & Montague, PC,

Philadelphia, PA, Edward E. Klein, Klein & Solomon, LLP, Nowy Jork, NY,

 

w pismie procesowym), Berger & Montague, PC, Philadelphia, PA w imieniu

Powodów-Wnoszacych Apelacje Garb i inni

OWN C. PELL (Karen M. Asner w pismie procesowym), White & Case LLP,

 

Nowy Jork, NY w imieniu Pozwanych-Strony Przeciwnej, Rzeczpospolita

 

Polska i inni

DOUGLAS HALLWARD-DRIEMEIER (William H. Taft IV, Jonathan B. Schwartz,

Wynne M. Teel, Robert D. McCallum, Jr., Gregory G. Katsas, Jr., Mark B.

Stern, w pismie procesowym), Departament Sprawiedliwosci, Waszyngton

 

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -2-

 

 

 

DC, w imieniu Amicus Curiae w osobie Stanów Zjednoczonych na poparcie

obrony Pozwanych-Strony Przeciwnej czyli Rzeczpospolitej Polskiej

 

JOSE A. CABRANESE, Sedzia w skladzie sadu

 

Rozwazamy tu roszczenia wynikajace ze zmian mapy Europy po pokonaniu

Panstw

Osi podczas drugiej wojny swiatowej, przemieszczenia milionów osób, w

szczególnosci

Zydów, którzy przezyli wojne, na terenie znacznej czesci kontynentu

oraz silowego

narzucenia nowych rzadów w Europie Srodkowowschodniej – zob. Michael R.

Marrus, „The

Unwanted European Refugees in the Twentieth Century” [Niechciani

uchodzcy europejscy w

dwudziestym stuleciu], str. 335-36 (1985) (z opisem wymuszonej

emigracji Zydów i

wywlaszczenia mienia zydowskiego w calej Europie Srodkowowschodniej po

zakonczeniu

drugiej wojny swiatowej), zob. Pozew ¶31, zob. takze Malcolm J.

Proudfoot, „European

Refugees 1939-52” [Uchodzcy europejscy w latach 1939-52], str. 190

(1956) („Gdy [druga

wojna swiatowa] dobiegla konca w Europie bylo okolo 11 milionów osób,

narodowosci innej

niz niemiecka, którzy zostali wywiezieni ze swojego miejsca

zamieszkania i w przypadku

których konieczna byla repatriacja”) tamze na str. 189 (zestawienie w

rozbiciu wedlug

narodowosci osób wymagajacych repatriacji).

 

Powodowie odwolali sie od wyroku Sadu Rejonowego Stanów Zjednoczonych

dla

Wschodniego Okregu Nowy Jork (Edward R. Korman, Sedzia Przewodniczacy),

oddalajacego ich roszczenia wzgledem Rzeczypospolitej Polskiej i

Ministerstwa Skarbu R.P.

ze wzgledu na brak wlasciwosci rzeczowej zgodnie z Federalnym Przepisem

Postepowania

Cywilnego 12(b)(1) – zob. „Garb v. Rzeczypospolita Polska”, 207 F Supp

2d 16 (EDNY

2002). Roszczenia Powodów, które na etapie wnoszenia powództwa uznajemy

za

uzasadnione pod kazdym istotnym wzgledem – zob. np. „Hallock v.

Bonner”, 387 F 3d 147,

 

1

 

 Wszystkie odniesienia do „pozwu” sa odniesieniami do zmienionego pozwu

zlozonego 13 marca

2000 r.

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -3-

 

 

 

150 (2nd Cir., 2004), wynikaja z krzywdzacego traktowania Zydów w

Polsce po drugiej

wojnie swiatowej, krzywdzacego traktowania, które Sedzia Przewodniczacy

Korman slusznie

okreslil jako „straszliwe” („Garb”, 207 F, Supp. 2d str. 17). W

szczególnosci powodowie

kwestionuja dokonane przez rzad polski wywlaszczenie ich majatku po

zarzucanym

uchwaleniu powojennych przepisów prawnych w tym celu – tamze str. 18.

 

Jak Sad Rejonowy slusznie stwierdzil „silne roszczenia natury moralnej

trudno jest

zmienic w skuteczne powództwo prawne” – tamze str. 39 (z pominieciem

wewnetrznych

cudzyslowów i zmian). Pomimo wazkich krzywd zarzucanych przez powodów

kompetencja

sadów Stanów Zjednoczonych do tego, aby móc rozpoznac roszczenia

powodów,

uzalezniona jest od kwestii prawnej scislej zdefiniowanej ustawa. Jest

rzecza ustalona, ze

jedynym zródlem wlasciwosci rzeczowej nad suwerennym panstwem obcym w

sadach

Stanów Zjednoczonych jest Ustawa o immunitetach suwerennych panstw

obcych z 1976 roku

[Foreign Sovereign Immunities Act] (dalej zwanej w skrócie wedlug

tytulu angielskiego tej

ustawy „FSIA”), 28 USC §§ 1330, 1602-1611, która przewiduje kilka

wyjatków od dawno

uznawanej doktryny immunitetu suwerennego panstwa obcego.

 

Po ponownym przekazaniu sprawy do rozpatrzenia przez Sad Najwyzszy –

zob.

„Rzeczpospolita Polska v. Garb”, 542 US 901 (2004) ponownie

rozwazalismy to, czy

roszczenia powodów spelniaja przeslanki tych ustawowych wyjatków. W

okresie pomiedzy

poprzednim rozpoznaniem przez nas sprawy – zob. „Garb v.

Rzeczypospolita Polska”, 72

Fed Appx. 850 (2nd Cir. 2003) (postanowienie wydawane w trybie

uproszczonym) a

ponownym przekazaniem sprawy przez Sad Najwyzszy do rozpatrzenia przez

tutejszy sad,

kwestia retroakcji FSIA zostala rozstrzygnieta pozytywnie – zob.

Republika Austrii v.

Altmann, 541 US 677 (2004). Wobec tego obecnie stosujemy FSIA z moca

wstecz do

roszczen powstalych w wyniku zdarzen, które mialy miejsce przed

uchwaleniem ustawy z

1976 roku.

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -4-

 

 

 

Stwierdzamy, ze zadne z wylaczen immunitetu suwerennego panstwa obcego

przewidzianych w FSIA nie ma tu zastosowania i tym samym nie ma

wlasciwosci rzeczowej.

Po pierwsze, twierdzimy, ze powodowie nie wykazali istnienia przeslanek

do stosowania

wyjatku w przypadku dzialalnosci gospodarczej przewidzianego w FSIA, 28

USC

§1605(a)(2), poniewaz (a) konfiskata majatku przez panstwo w jego

granicach nie stanowi

czynnosci „handlowej”, (b) dalsze gospodarcze wykorzystanie

wywlaszczonego majatku nie

jest wystarczajaco “w powiazaniu z” wczesniejszym wywlaszczeniem tak,

aby uzasadnic

stosowanie wyjatku dla “dzialalnosci gospodarczej”, oraz (c) odmawiamy

uznania dokonanej

przez powodów zmiany klasyfikacji roszczen, które w swej istocie oparte

sa na

“wywlaszczeniu”, na roszczenia wynikajace z “dzialalnosci

gospodarczej”. Po drugie,

stwierdzamy, ze powodowie nie wykazali w sposób satysfakcjonujacy

istnienia przeslanek do

zastosowania wyjatku w przypadku “wywlaszczenia” przewidzianego w FSIA,

28 USC

§1605(a)(3), poniewaz (a) powodowie staraja sie odzyskac majatek, który

nie “znajduje sie

na terenie Stanów Zjednoczonych”, (b) w zwiazku z tym, powodowie musza

wykazac, ze

majatek ten „jest wlasnoscia lub jest eksploatowany przez agende obcego

panstwa lub

podmiot, poprzez który dziala obce panstwo”, (c) powodowie utrzymuja,

ze majatek ten jest

„wlasnoscia” Ministerstwa Skarbu Rzeczypospolitej Polskiej, zob.

Apelacja, str. 15, oraz (d)

Ministerstwo Skarbu RP nie jest „agenda ani podmiotem, poprzez który

dziala”

Rzeczpospolita Polska, poniewaz jego „podstawowa funkcja” ma charakter

rzadowy a nie

gospodarczy.

 

WSTEP

 

Powodami sa „Osoby i podmioty zydowskie (oraz ich spadkobiercy i

nastepcy), które

byly wlascicielami nieruchomosci w Polsce w okresie od 1 wrzesnia 1939

r. do 30 maja

1945 r. – zob. „Garb”, 207 F Supp 2d, str. 19 (z pominieciem

wewnetrznych cudzyslowów).

W dniu 18 czerwca 1999 r. zlozyli oni pozew w Sadzie Rejonowym [A2],

ubiegajac sie o

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -5-

 

 

 

naprawienie szkody przez Rzeczpospolita Polska i Ministerstwo Skarbu RP

z tytulu

wywlaszczenia nieruchomosci bedacych wlasnosciaZydów w powojennej

Polsce – zob.

tamze str. 17-19. Doglebna opinia Sadu Rejonowego opisuje roszczenia

powodów w sposób

odpowiednio szczególowy, lacznie z opisem powojennych przypadków

przemocy stosowanej

przez Rzad Polski wzgledem polskich Zydów, którzy wrócili ze Zwiazku

Radzieckiego,

wywlaszczenia majatku tych Zydów oraz rzeczywistego i konstruktywnego

udzialu

Polskiego Rzadu w przypadkach przemocy i wywlaszczeniach – tamze.

 

Poniewaz w pozwie powodowie ubiegali sie o pociagniecie do

odpowiedzialnosci

suwerennego panstwa obcego przed sadami Stanów Zjednoczonych i poniewaz

zgodnie z

FSIA „obowiazuje domniemanie istnienia immunitetu suwerennego panstwa

obcego wobec

jurysdykcji sadów Stanów Zjednoczonych [...], chyba ze zastosowanie ma

okreslony

[ustawowo] wyjatek” – zob. „Arabia Saudyjska v. Nelson”, 507 US 349,

355 (1993)2,

powodowie dowodzili, ze wzgledem ich roszczen zastosowanie maja dwa

wyjatki od FSIA, a

mianowicie (1) wyjatek w przypadku dzialalnosci gospodarczej wynikajacy

z 28 USC

§1605(a)(2)3 i (2) wyjatek dotyczacy wywlaszczenia wynikajacy z 28 USC

§1605(a)(3)4.

 

2

 

 Zob. takze 28 USC §1604 („Suwerenne panstwo obce objete jest

immunitetem wzgledem jurysdykcji

sadów Stanów Zjednoczonych oraz sadów stanowych z wyjatkiem, jak

przewidziano w ust. 1605 do 1607

niniejszego rozdzialu”), Kato v. Ishihara, 360 F3d, 106, 107-108 (2nd

Cir., 2004) (opisanie FSIA jako

kodyfikujacej „zawezajaca” teorie immunitetu suwerennego panstwa,

zgodnie z która suwerennemu panstwu

obcemu przysluguje immunitet chroniacy go przed powództwem wnoszonym w

sadach Stanów Zjednoczonych

z zastrzezeniem kilku wyjatków z katalogu zamknietego)” (z pominieciem

wewnetrznych cudzyslowów i

cytatów).

 

3

 

 28 U.S.C. §1605(a)(2) stanowi ze:

 

“(a) Panstwu obcemu nie przysluguje immunitet jurysdykcyjny wzgledem

sadów Stanów

Zjednoczonych i stanowych w kazdym przypadku: […] (2) w którym

powództwo oparte jest na

dzialalnosci gospodarczej prowadzonej na terenie Stanów Zjednoczonych

przez panstwo obce,

lub na czynnosci wykonanej w Stanach Zjednoczonych w zwiazku z

dzialalnoscia gospodarcza

panstwa obcego prowadzona w innym miejscu, lub na czynnosci dokonanej

poza terenem

Stanów Zjednoczonych w zwiazku z dzialalnoscia gospodarcza panstwa

obcego prowadzona w

innym miejscu, jesli taka czynnosc powoduje bezposredni skutek w

Stanach Zjednoczonych.”

 

4

 

 28 U.S.C. §1605(a)(3) stanowi ze:

 

“(a) Panstwu obcemu nie przysluguje immunitet jurysdykcyjny wzgledem

sadów Stanów

Zjednoczonych i stanowych w kazdym przypadku: […] (3) który dotyczy

praw majatkowych

przejetych z naruszeniem prawa miedzynarodowego, a taki majatek lub

majatek, na który

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -6-

 

 

 

Pozwani podwazali mozliwosc zastosowania tych wyjatków i wniesli o

oddalenie

powództwa ze wzgledu na brak wlasciwosci rzeczowej zgodnie z Federalnym

Przepisem

Postepowania Cywilnego 12(b)(1). W swej wyczerpujacej opinii Sad

Rejonowy przychylil

sie do wniosku pozwanych – zob. „Garb” 207 F Supp. 2d, str. 39-40,

ustalajac, ze wyjatek dla

dzialalnosci gospodarczej nie ma zastosowania miedzy innymi dlatego ze

(a) wywlaszczenie

przez rzad mienia swoich obywateli „jest co do zasady czynnoscia

wladcza (suwerennego

panstwa) i nigdy nie jest postrzegane jako czynnosc o charakterze

handlowym” – tamze, str.

31 (z pominieciem wewnetrznych cudzyslowów), a tak czy inaczej (2)

powodowie nie

wykazali w sposób wymagany, ze zarzucana dzialalnosc gospodarcza miala

„bezposredni

skutek” w Stanach Zjednoczonych – tamze, str. 32-33.

 

Sad Rejonowy doszedl takze do wniosku, ze powodowie nie mogli powolywac

sie na

odstepstwo od immunitetu obcego suwerena dotyczace wywlaszczenia,

poniewaz

 

(1) odstepstwa przewidziane w FSIA dotyczacego wywlaszczenia nie mozna

zastosowac z

moca wsteczna tak, aby pociagnac suwerenne panstwo obce do

odpowiedzialnosci za czyny

dokonane przed uchwaleniem FSIA w 1976 roku – tamze, str. 25-30 i

alternatywnie, nawet

gdyby wyjatek w przypadku wywlaszczenia mozna bylo zastosowac z moca

wstecz, to

pozwanym nadal przyslugiwalby immunitet nalezny suwerennemu panstwu

obcemu,

poniewaz (2) powodowie nie wykazali, ze wywlaszczenie przez panstwo

mienia swoich

obywateli nastapilo z naruszeniem prawa miedzynarodowego, co jest

warunkiem

zastosowanie wyjatku dotyczacego wywlaszczenia – tamze str. 33-34, oraz

(3) majatek,

którego powództwo dotyczy ani „nie znajduje sie na terenie Stanów

Zjednoczonych” ani „nie

wymieniono rzeczony majatek, znajduje sie na terenie Stanów

Zjednoczonych w zwiazku z

dzialalnoscia gospodarcza prowadzona w Stanach Zjednoczonych przez

panstwo obce; lub taki

majatek lub majatek, na który wymieniono rzeczony majatek, jest

wlasnoscia agendy obcego

panstwa lub podmiotu, poprzez który dziala obce panstwo, lub jest przez

nie eksploatowany, a

taka agenda obcego panstwa lub podmiot, poprzez który dziala obce

panstwo, sa zaangazowane

w dzialalnosc handlowa na terenie Stanów Zjednoczonych.”

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -7-

 

 

 

jest wlasnoscia agendy obcego panstwa lub podmiotu, poprzez który

dziala obce panstwo ani

nie jest przez nie eksploatowany” – tamze, str. 34-38.

 

Sad Rejonowy przychylil sie do wniosku pozwanych o oddalenie powództwa

w

postanowieniu wydanym w dniu 24 czerwca 2002 r., a powodowie w

zakreslonym terminie,

w dniu 19 lipca 2002 roku wniesli Apelacje. Tutejszy sad polaczyl

postepowanie

odwolawcze wynikajace z tej Apelacji z postepowaniem w sprawie

„Republika Austrii v.

Whiteman”, nr 02-9361 i 02-3087 dla celów ustnej prezentacji stanowisk5

[Zob. adnotacje w

aktach sprawy „Garb” z dnia 25 lutego 2003 r.]

 

Podczas ustnej prezentacji stanowisk w dniu 15 kwietnia 2003 r. oraz w

swietle

pózniejszej i wiazacej decyzji innego skladu naszego Sadu w sprawie

„Abrams v. Societe

Nationale des Chemins de Fer Francais”, 332 F 3d 173 (2nd Cir. 2003), w

dniu 6 sierpnia

2003 roku wydalismy postanowienie wydawane w trybie uproszczonym

uchylajace

orzeczenie Sadu Rejonowego (oddalajace roszczenia powodów wzgledem

Polski) – zob.

„Garb”, 72 Fed. Appx. str. 855. Opierajac sie na wyroku w sprawie

“Abrams”, sad tutejszy

stwierdzil, ze „sprawa ta stawia zasadnicze pytania o to, czy i na

jakich warunkach sady

federalne maja wlasciwosc zgodnie z [FSIA] do rozstrzygania o

odpowiedzialnosci

suwerennych panstw obcych za czyny dokonane przed uchwaleniem tej

ustawy [w 1976 r.]”

 

– tamze, str. 853. Sad tutejszy, bedac zwiazany wyrokiem w sprawie

„Abrams”, wyjasnil, ze

to, czy FSIA mozna stosowac z moca wsteczna, zalezy od tego, czy

„mialoby to

niedozwolony »skutek retroaktywny«, to znaczy, czy zastosowanie FSIA

»byloby z

uszczerbkiem dla praw stron przyslugujacych jej w czasie podejmowania

danego dzialania,

zwiekszaloby odpowiedzialnosc strony za przeszle czyny lub nakladaloby

nowe obowiazki w

5

 

 Sprawa “Whiteman” zostala rozstrzygnieta w drodze osobnej opinii

wydanej w dniu 23 listopada

2005 r. – zob. „Whiteman v. Dorotheum GmbH & Co.”, KG, 431 F 3d 57 (2nd

Cir. 2005).

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -8-

 

 

 

zwiazku z zakonczonymi juz transakcjami«” – tamze (cytat ze sprawy

„Abrams”, 332 F 3d,

str. 180-181).

 

Zgodnie z obowiazkiem wynikajacym z wyroku w sprawie „Abrams”

przekazalismy

sprawe do Sadu Rejonowego dla ustalenia stanowiska Departamentu Stanu

przed wejsciem w

zycie FSIA odnosnie do immunitetu przyslugujacego Polsce jako

suwerennemu panstwu w

okolicznosciach przedstawionych w sprawie – tamze, str. 854. Pozwani

wniesli o formalne

wstrzymanie przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia sadowi nizszej

instancji do

czasu przygotowania wniosku o rozpoznanie sprawy przez Sad Najwyzszy

(certiorari).

Tutejszy sad wyrazil zgode na wniosek pozwanych w dniu 10 wrzesnia 2003

r.

 

W dniu 14 czerwca 2004 r. Sad Najwyzszy przyjal wniosek pozwanych o

rozpoznanie

sprawy przez Sad Najwyzszy, uchylil orzeczenie tutejszego sadu i

przekazal nam sprawe „do

ponownego rozpatrzenia w swietle spraw „Republika Austrii v. Altmann”,

541 US 677, 124

S Cr 2240 (2004) i „Rzeczpospolita Polska v. Garb”, 542 US 901 (2004).

 

Po wydaniu postanowienia przez Sad Najwyzszy, strony i rózni amici

curiae, w tym

Stany Zjednoczone, zlozyly do tutejszego sadu pisma uzupelniajace

dotyczace rozpoznania

odwolania powodów w swietle rozstrzygniecia sprawy „Altmann”. Choc

stanowisku

prawnemu wladzy wykonawczej dotyczacemu nalezytego zakresu podmiotowego

przedmiotowego FSIA nie naleza sie „zadne specjalne wzgledy”, to

niemniej jednak

stanowisko to ma „znaczna wage” dla sadów federalnych – zob. „Altmann”,

541 US, str. 701.

Pismo przeslane przez rzad Stanów Zjednoczonych, oprócz przedstawienia

stanowiska co do

majacych zastosowanie standardów prawnych, stwierdza takze, ze w tym

przypadku

„interesy polityki zagranicznej Stanów Zjednoczonych stanowia argument

przeciwko

istotnemu rozszerzaniu wlasciwosci sadów federalnych, o które ubiegaja

sie powodowie” zob.

Pismo Gregoriego G. Katsasa, Jr., Zastepcy Podsekretarz Stanu w

Departamencie

Sprawiedliwosci (Deputy Assistant Attorney General) oraz Williama H.

Tafta IV, Dyrektora

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -9-

 

 

 

Biura Prawnego Departamentu Stanu (Legal Adviser) (9 wrzesnia 2004 r.)

(„Dodatkowe

Pismo Rzadu Stanów Zjednoczonych”), str. 9 (wytluszczenie wlasne).

Poniewaz ze

wzgledów wskazanych powyzej doszlismy do wniosku, ze Sad Rejonowy nie

mial

wlasciwosci do rozpoznania roszczen powodów, nie ma potrzeby, aby sad

tutejszy

rozpatrywal to, czy roszczenia te winny byc oddalone dla dobra

okreslonych interesów

polityki zagranicznej wladzy wykonawczej – zob. przypis 6 ponizej.

 

OMÓWIENIE

 

Po przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez tutejszy sad

zobowiazani

jestesmy do rozstrzygniecia tego, czy w swietle obowiazku stosowania

FSIA z moca wstecz

wynikajacego ze sprawy „Altmann”, Sad Rejonowy moze miec wlasciwosc w

przedmiotowej

sprawie na podstawie odstepstw od dawno ustalonej doktryny immunitetu

suwerennego

panstwa obcego na podstawie przeslanek „dzialalnosci gospodarczej” lub

„wywlaszczenia”.

Stwierdzamy, ze Sad Rejonowy slusznie uznal, ze zaden z tych dwóch

wyjatków nie ma tu

zastosowania i tym samym zasadnie oddalil powództwo ze wzgledu na brak

wlasciwosci

rzeczowej sadu6.

 

I. Skutek sprawy „Altmann”

W sprawie „Altmann” Sad Najwyzszy odszedl od tego, co okresla sie jako

istniejace

wczesniej „domniemanie anty-retroakcji”, 541 US, str. 696 i stwierdzil,

ze FSIA, w tym takze

wylaczenia immunitetu w niej przewidziane, maja zastosowanie do dzialan

poprzedzajacych

 

6

 

 W sprawie „Whiteman v. Dorotheum GmbH & Co., KG”, 431 F 3d, na

stronach 59, 60, 72-74,

stwierdzilismy, ze roszczenia powodów nie podlegaly rozpoznaniu przez

sad zgodnie z doktryna kwestii

politycznej, odnoszac sie do oswiadczen o interesie kraju zlozonych

przez Rzad, w których sformulowano

zadanie oddalenia sprawy w swietle interesów polityki zagranicznej

Stanów Zjednoczonych. W szczególnosci

podkreslilismy to, ze rozstrzygniecie sprawy „Whiteman” bylo jedyna

przeszkoda w realizacji umowy

wykonawczej, która przyznawala fundusze na rzecz ocalonych z Zaglady,

oraz koniecznosc natychmiastowego

wdrozenia tej umowy wykonawczej, gdy zyje jeszcze jak najwieksza liczba

ocalonych – zob. tamze, str. 72-74.

W tym przypadku, gdy nie ma takich okolicznosci, przystapilismy do

rozstrzygniecia tego, czy powodowie

wykazali istnienie przeslanek dla co najmniej jednego odstepstwa od

immunitetu suwerennego panstwa obcego

w swietle FSIA bez oceniania innych potencjalnych przeszkód w

realizacji roszczen powodów, takich jak

doktryny „kwestii politycznej” czy „aktu wladczego”.

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -10-

 

 

 

jej uchwalenie. Sad wyjasnil, ze ze wzgledu na to, ze doktryna

immunitetu suwerennego

panstwa obcego uwzglednia „biezaca rzeczywistosc i stosunki polityczne”

sady tradycyjnie

„rozstrzygaly kwestie immunitetu suwerennego panstwa obcego poprzez

odniesienie sie do

decyzji wladz politycznych”, tamze (z pominieciem cudzyslowów

wewnetrznych). Sad uznal

FSIA za „najbardziej aktualna z takich decyzji” i postanowil odniesc

sie do niej, to znaczy

zastosowac ja z moca wstecz, zamiast „domniemywac”, ze nie ma ona

zastosowania „jedynie

dlatego, ze zostala wydana po dokonaniu czynów, których sprawa dotyczy”

- tamze.

 

Od tego czasu interpretujemy sprawe „Altmann” jako powodujaca, ze

niekonieczne

jest tego rodzaju badanie doktryny immunitetu suwerennego panstwa

obcego w wersji

obowiazujacej przed uchwaleniem FSIA, jakie polecilismy przeprowadzic w

naszym

postanowieniu z 2003 r. w sprawie „Abrams” i którego tutejszy sad

zazadal w swoim

postanowieniu wydawanym w trybie uproszczonym z 6 sierpnia 2003 r. –

zob. „Abrams v.

Societe Nationale des Chemins de Fer Francais”, 389 F 3d, str. 63 (2nd

Cir., 2004) („Po

wydaniu orzeczenia w sprawie „Altmann”” nie ma juz potrzeby opierania

sie na ustaleniach

Departamentu Stanu z przeszlosci przy ustalaniu, czy zastosowanie FSIA

do zarzucanych

czynów dokonanych przed jej uchwaleniem stanowi niedozwolona

retroakcje. W rzeczy

samej, w swojej decyzji Sad Najwyzszy wyraznie nie zgodzil sie z takim

podejsciem

historycznym”). Tak wiec sad tutejszy stwierdza, ze FSIA ma w tym

przypadku zastosowanie

i tym samym sad rozpatrzy to, czy powodowie wykazali, ze ich roszczenia

podlegaja

wyjatkom od przyjetego w FSIA domniemania immunitetu suwerennego

panstwa obcego –

zob. 28 USC §1604, przypis 2, powyzej i tym samym, ze roszczenia te

moga byc dochodzone

w sadach Stanów Zjednoczonych.

 

II. Ustawa o immunitetach suwerennych panstw obcych

W 1812 roku mialo miejsce slawne sformulowanie przez Sedziego Sadu

Najwyzszego

Marshalla doktryny absolutnego immunitetu suwerennego panstwa obcego,

doktryny gleboko

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -11-

 

 

 

osadzonej w zasadach suwerennej zgody i wzajemnosci – koncepcji

stanowiacych podwaliny

prawa miedzynarodowego. Poniewaz panstwu przysluguje „pelne i calkowite

wladztwo na

jego wlasnym terenie” i poniewaz „wlasciwosc sadów jest jednym z

elementów tego, co

posiada naród w ramach swej suwerennosci”, sady Stanów Zjednoczonych

nie beda „obrazac

godnosci [innego] narodu” poprzez przypisywanie sobie wlasciwosci nad

powództwami,

majacymi wplyw na prawa panstwa obcego bez zgody tego panstwa – zob.

„The Schooner

Exchange v. McFadden”, 11 US (7 Cranch), 116, 136-137. Zob. takze

Joseph W. Glannon &

Jeffery Atik „Politics and Personal Jurisdiction: Suing state sponsors

of terrorism under the

1996 amendments to the Foreign Sovereign Immunities Act”, 87 Geo LJ

675, 691 (1999) („Z

powodów praktycznych wzglad na wzajemnosc wymuszal immunitet panstwa

obcego,

narody oczekiwaly, ze bedzie im przyslugiwac immunitet panstwa obcego i

zgadzaly sie na

to. Sedzia Sadu Najwyzszego Marshall dal wyraz sposobowi myslenia tych

czasów w

wyroku w sprawie „Schooner”).

 

Ta ogólna doktryna absolutnego immunitetu suwerennego panstwa obcego

przetrwala

do 1952 roku, kiedy to w tzw. „Pismie Tate’a” ogloszono, ze polityka

Stanów Zjednoczonych

bedzie nowa, „zawezajaca” teoria immunitetu suwerennego panstwa obcego

– zob. Pismo

Jacka B. Tate’a, Pelniacego Obowiazki Doradcy Prawnego, czyli Dyrektora

Biura Prawnego

Departamentu Stanu (Acting Legal Adviser) skierowane do Phlipa B.

Perlmana, Pelniacego

Obowiazki Sekretarza Stanu w Departamencie Sprawiedliwosci (Acting

Attorney General)

(19 maja 1952 r.), przedruk w: 26 Dep’t of State Bull 984, 984-985

(1952) oraz w orzeczeniu

w sprawie „Alfred Dunhill of London, Inc. v. Kuba, 425 U.S. 682,

711-715 (1976), zob.

takze „Sugarman v. Aeromexico Inc.”, 626 F 2d 270, 273-274 (3rd Cir.

1980) (przedruk

„sedna” Pisma Tate’a). W Pismie Tate’a zgloszono postulat, aby „uznawac

immunitet

suwerennego panstwa w odniesieniu do czynnosci wladczych badz czynnosci

publicznoprawnych (jure imperii) danego panstwa, ale nie w odniesieniu

do czynnosci

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -12-

 

 

 

prywatnoprawnych (jure gestionis)” – zob. „Sugarman” 626 F 2d, str.

274. Zob. takze

Wiliam A. Dobrovir „Glosa w sprawie zawezajacej teorii immunitetu

suwerennego panstwa

obcego w Pismie Tate’a”, 54 Va L Rev (1968) (opis „zawezajacej” teorii

immunitetu

suwerennego panstwa obcego).

 

Gdy w roku 1976 Kongres uchwalil FSIA, jego zamiarem byla kodyfikacja

zasad

zawartych w Pismie Tate’a – zob. „Sugarman” 626 F 2d, str. 274 („Ustawa

stanowila

kodyfikacje zasad zawartych w Pismie”), zob. takze H.R. Rep. nr

94-1487, str. 7 (1976),

przedruk w 1976 USCCAN 6604, 6605 („[FSIA] stanowilaby kodyfikacje tzw.

„zawezajacej” zasady immunitetu suwerennego panstwa obcego, uznawanej

obecnie w

prawie miedzynarodowym, przyjetej przez Departament Stanu w 1952 roku i

stosowanej od

tego czasu przez sady i wladze wykonawcza”). Zgodnie z Pismem Tate’a

FSIA okreslila

„pewien rodzaj spraw” – zob. „Sugarman” 626 F 2d, str. 274 – w których

panstwu obcemu

nie przyslugiwal immunitet. Sprawy te, miedzy innymi, spelniaja

przeslanki wyjatku w

przypadku dzialalnosci gospodarczej, 28 USC §1605(a)(2) oraz wyjatku w

przypadku

wywlaszczenia, wynikajacego z FSIA, 28 USC §1605(a)(3), wzgledem

immunitetu

suwerennego panstwa obcego, uznawanych przez FSIA. W swietle powyzszego

wstepu sad

tutejszy rozwazy teraz, czy któres z tych wylaczen ma zastosowanie w

niniejszej sprawie.

 

III. Wyjatek wzgledem zasady immunitetu suwerennego panstwa obcego w

przypadku „dzialalnosci gospodarczej” (28 USC §1605(a)(2))

Powodowie twierdza, ze Sad Rejonowy moze rozpoznac ich powództwo na

podstawie

przepisu 28 USC §1605(a)(2) – zob. przypis 3 powyzej – czyli

przewidzianego w FSIA

wylaczenia immunitetu w przypadku „dzialalnosci gospodarczej”. Zgodnie

z tym

postanowieniem powód moze powolac sie na wyjatek wzgledem zasady

immunitetu

suwerennego panstwa obcego, jesli jego powództwo „oparte jest na”

 

(1) dzialalnosci gospodarczej prowadzonej na terenie Stanów

Zjednoczonych

przez panstwo obce, lub

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -13-

 

 

 

(2) czynnosci wykonanej w Stanach Zjednoczonych w zwiazku z

dzialalnoscia

gospodarcza panstwa obcego prowadzona w innym miejscu, lub

(3) czynnosci dokonanej poza terenem Stanów Zjednoczonych w zwiazku z

dzialalnoscia gospodarcza panstwa obcego prowadzona w innym miejscu,

jesli

taka czynnosc powoduje bezposredni skutek w Stanach Zjednoczonych.

28 USC §1605(a)(2). Powodowie powolali sie na ostatnia z tych trzech

alternatywnych

przeslanek – zob. Apelacja, str. 62.

 

Jako podstawowy krok przy ocenie powolywania sie przez powodów na

wyjatek w

przypadku „dzialalnosci gospodarczej” sad tutejszy musi okreslic, jaki

czyn suwerennego

panstwa obcego stanowil podstawe roszczen powodów. Sad Rejonowy

stwierdzil, ze

niezaleznie od dalszego gospodarczego wykorzystania wywlaszczonego

majatku, roszczenia

powodów „oparte sa na” akcie wywlaszczenia7 - zob. „Garb”, 207 Supp 2d,

str. 31

(„Roszczenia powodów sa «oparte na» sposobie, w jaki majatek zostal

pozyskany a nie

dalszym gospodarowaniu tym majatkiem”). Sad tutejszy zgadza sie z

opisem roszczen

powodów – zob. „Callejo v. Bancomer S.A.” 764 F 2d 1101, 1109 (5th Cir.

1985) (z

wyjasnieniem tego, ze aby ustalic podstawy roszczenia sad winien

koncentrowac sie na

„przedmiocie sporu”), przytoczenie z aprobata w sprawach „Nelson”, 507

US, str. 357,

„Garb”, 207 F Supp 2d, str. 19 (wyszczególnienie majatkowych roszczen

powodów).

 

Podzielamy takze stanowisko Sadu Rejonowego, ze wywlaszczenia przez

pozwanych

nie spelniaja przeslanek przewidzianego w FSIA wyjatku „dzialalnosci

gospodarczej”.

Wywlaszczenie jest z cala pewnoscia czynnoscia wladcza a nie handlowa8

– zob. np. „Hunt

 

7

 

 Rozumiemy termin ‘wywlaszczenie” jako obejmujacy czynnosci „wobec

wlasnosci indywidualnej”,

które sa przeprowadzone „na szeroka skale i w sposób niepersonalny” i

które “zwyczajowo okreslane sa jako

„nacjonalizacja” – zob. FV Garcia-Amador, Louis B. Sohn & R.R. Baxter

„Recent Codification of the Law of

State Responsibility for Injuries to Aliens” [Najnowsza kodyfikacja

przepisów dotyczacych odpowiedzialnosci

panstwa za szkody wyrzadzone obywatelom obcym], 48 (1974)

 

8

 

28 U.S.C. §1603(d) definiuje „dzialalnosc gospodarcza” jako „albo

regularny tryb prowadzenia

dzialalnosci gospodarczej albo konkretna handlowa transakcje lub

czynnosc”. Interpretujac ten przepis Sad

Najwyzszy zauwazyl, ze

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -14-

 

 

 

v. Mobil Oil Corp”, 550 F 2d 69, 73 (2nd Cir. 1977) („Wywlaszczenia

majatku w granicach

suwerennego panstwa tradycyjnie uznaje sie za akty wladcze z obszaru

prawa publicznego,

niepodlegajace ocenie przez sad”) – zob. takze „Alberti v. Empresa

Nicaraguense de la

Carne”, 705 F 2d 250, 254 (7th Cir. 1983) (gdzie w orzeczeniu sad

uznal, ze nacjonalizacja

majatku jest „co do swej istotny aktem rzadowym”), „Haven v,

Rzeczpospolita Polska”, 68 F.

Supp. 2d, str. 947 (N.D. Ill. 1999) („Jest rzecza oczywista, ze

dokonane przez rzad

wywlaszczenie majatku prywatnego na podstawie rzadowego upowaznienia

jest klasycznym

rodzajem dzialania [wladczego a nie gospodarczego]”).

Ponadto majatek powodów nie zostal wywlaszczony „w zwiazku z

dzialalnoscia

gospodarcza panstwa obcego”. Ustawowy termin „w zwiazku z” uzyty w FSIA

jest terminem

wywodzacym sie z jezyka prawnego i podlega bardzo waskiej

interpretacji. W zwiazku z tym

sad tutejszy zauwazyl, ze „czyny pozostaja «w zwiazku z» dzialalnoscia

handlowa, o ile

istnieje «istotne powiazanie» lub «zwiazek przyczynowo-skutkowy»

pomiedzy takimi

czynami a dzialalnoscia gospodarcza – zob. „Hanil Bank v. PT. Bank

Negara Indonesia

(Persero)”, 148 F 3d 127 (2nd Cir. 1998) (z przytoczeniem orzeczenia w

sprawie „Adler v.

Federalna Republika Nigerii”, 107 F 3d 720, 726 (9th Cir. 1997), zob.

takze „Drexel

Burnham Lambert Group, Inc. v. Committee of Receivers for A.W.

Galadari” 12 F 3d 317,

330 (2nd Cir. 1993) (odmowa odczytania „zapisu «w zwiazku z» zawartego

w §1605(a)(2)

jako obejmujacego drugoplanowa dzialalnosc gospodarcza, z która «czyny»

stanowiace

podstawe roszczenia maja jedynie luzny zwiazek”).

 

panstwo angazuje sie w dzialalnosc gospodarcza w swietle teorii

zawezajacej, jesli

wykonuje tylko te uprawnienia , które wykonywac moga tez osoby prywatne

w

odróznieniu do tych uprawnien, które sa zastrzezone dla panstw. Innymi

slowy, dla

celów teorii zawezajacej panstwo obce angazuje sie w dzialalnosc

gospodarcza tylko,

jesli dziala na rynku w taki sam sposób jak osoba prywatna

 

„Nelson”, 507 US str. 360 (z pominieciem wewnetrznych cudzyslowów).

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -15-

 

 

 

Mozna zgodzic sie, ze wywlaszczenie majatku powodów – a wlasciwie

wywlaszczenie majatku kazdej osoby, która zglasza roszczenie o

niezgodne z prawem

odebranie majatku – jest w pewnym sensie „zwiazane” z dalszym

gospodarczym

wykorzystaniem tego majatku lub uzyskanych z niego srodków. Gdyby takie

wywlaszczenie

nie mialo miejsca, nie byloby tezzadnego majatku, który mozna by bylo

wykorzystac w

sposób handlowy, a w omawianym tu przypadku Polska nie dysponowalaby

skladnikami

majatku do zagospodarowania lub sprzedazy. Zwiazek ten jest jednak po

prostu zbyt „luzny”

i nie wystarczajacy do spelnienia przeslanek do zastosowania

§1605(a)(2) – zob. „Drexel” 12

F 3d str. 330, zob. takze „Stena Rederi AB v. Comison de Contratos, 923

F 2d 380, 387 (5th

Cir. 1991) (w orzeczeniu swoim sad uznal, ze wymóg „w zwiazku z”

przewidziany w

wyjatku dotyczacym „dzialalnosci gospodarczej” nie zostal spelniony,

gdyz „te kilka

czynnosci handlowych, na których [powód] opiera swoja argumentacje co

do tego, ze

[pozwanemu] nie przysluguje immunitet suwerennego panstwa, nie sa

powiazane z faktami,

na których oparte jest powództwo [pozwanego]”).

 

Nasze rozumowanie, ze dalsze czynnosci handlowe z udzialem

wywlaszczonego

majatku nie daja podstaw do uznania wlasciwosci rzeczowej wobec

powództw wynikajacych

z pierwotnego wywlaszczenia, jest zgodne z zamiarem Kongresu, aby

odmówic immunitetu

suwerennego panstwa panstwom obcym tylko w odniesieniu do czynnosci

handlowych a nie

aktów wladczych. Wnioskujac uchwalenie FSIA Sprawozdanie Komisji Izby

Reprezentantów ds. Sadownictwa („Sprawozdanie Izby” lub „Sprawozdanie”)

wyjasnialo, ze

celem trzeciej klauzuli §1605(a)(2) bylo „uwzglednienie dzialalnosci

handlowej” H.R. Rep.

94-1487, STR. 19 (1976), przedrukowane w 1976 USCCAN 6604, 6617-6618

(wytluszczenie

dodane). Poniewaz, jak wskazano powyzej, wykonanie przez panstwo swoich

uprawnien do

wywlaszczenia majatku w swoich granicach jest zdecydowanie aktem

wladczym,

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -16-

 

 

 

pozbawienie Polski immunitetu suwerennego panstwa obcego na podstawie

„dzialalnosci

gospodarczej” stanowiloby podwazenie wyraznego zamiaru Kongresu.

 

Wreszcie odrzucamy twierdzenie powodów, ze wyjatek dotyczacy

„dzialalnosci

gospodarczej” ma zastosowanie do ich roszczen, poniewaz twierdzenie to

jest jedynie

przeformulowaniem argumentu powodów dotyczacego „wywlaszczenia”. Sady

federalne

wielokrotnie odrzucaly próby procesowe ustalenia wlasciwosci rzeczowej

na podstawie

innych wyjatków przewidzianych w FSIA, jesli roszczenia co do zasady

oparte byly na

spornym przejeciu majatku. I tak na przyklad Sad Piatego Okregu

stwierdzil, ze roszczenie

powoda

 

choc oparty na czynie niedozwolonym [a mianowicie „konwersji” majatku

przez rzad] jest w swej istocie roszczeniem z tytulu niesprawiedliwego

przejecia majatku. Kongres przewidzial w §1605(a)(3) wyjatek odnoszacy

sie

do przejecia majatku z naruszeniem prawa miedzynarodowego. Nie uwazamy,

aby zamiarem Kongresu bylo umozliwienie powodom przeformulowanie ich

roszczen opartych na przejeciu majatku tak, aby odnosily sie do [innego

wylaczenia immunitetu na podstawie FSIA] i tym samym wniesienie

powództwa w sytuacji, gdy przejecie majatku bylo dozwolone zgodnie z

prawem miedzynarodowym.

 

„De Sanchez v. Banco Central de Nicaragua”, 770 F 2d 1385, 1398 (5th

Cir. 1985), Sad

Dziewiatego Okregu zgodzil sie, ze jesli roszczenie jest oparte na tym,

co jest

w swojej istocie przejeciem majatku, winno byc rozpatrywane tylko w

kontekscie wyjatku dotyczacego wywlaszczenia przewidzianego w

§1605(a)(3). Przyjecie innego stanowiska umozliwialoby powodom ucieczke

przed wymogami wynikajacymi z §1605(a)(3) dzieki zrecznemu

 

przeformulowaniu ich roszczen opartych na przejeciu majatku

„Chuidian v. Philippine Nat’l Bank”, 912 F 2D 1095, 1106 (9th Cir. 1990

(wytluszczenie

wlasne), zob. takze „Alberti” 705 F 2d str. 254 (w wyroku sad

stwierdzil, ze jesli

nacjonalizacja majatku – „czynnosc rzadowa” – jest podstawa roszczenia,

wówczas

powodowie nie moga „zmienic sporu rzadowego w spór handlowy” poprzez

odniesienie do

pobocznej dzialalnosci handlowej, co do której nie ma zadnego sporu) –

zob. „Garb”, 207 F

Supp 2d, str. 33 (ustalenie, ze wyjatek dotyczacy „dzialalnosci

gospodarczej” nie moze miec

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -17-

 

 

 

zastosowania, jesli „dzialania rzekomo powodujace »bezposredni skutek«

w Stanach

Zjednoczonych nie maja prawnego znaczenia dla tego powództwa”). W

zwiazku z

powyzszym sad tutejszy uznaje, ze Sad Rejonowy nie ma wlasciwosci

rzeczowej do

rozpoznania roszczen powodów na podstawie przewidzianego w FSIA wyjatku

dla

„dzialalnosci gospodarczej” i przystepuje do rozwazania tego, czy

powództwo powodów

spelnia przeslanki dla przewidzianego w FSIA wyjatku w przypadku

„wywlaszczenia”.

 

IV. Wyjatek wzgledem zasady immunitetu suwerennego panstwa obcego w

przypadku „wywlaszczenia” (28 USC §1605(a)(3))

Aby wykazac wlasciwosc rzeczowa na podstawie przewidzianego w FSIA

odstepstwa

w przypadku „wywlaszczenia”, powód musi wykazac istnienie wszystkich z

czterech

nastepujacych przeslanek:

 

(1) sprawa dotyczy praw majatkowych;

(2) majatek zostal „przejety”;

(3) przejecie majatku nastapilo z naruszeniem prawa miedzynarodowego,

oraz jedna z nastepujacych

4(a) „majatek ten ... znajduje sie na terenie Stanów Zjednoczonych w

zwiazku z dzialalnoscia gospodarcza prowadzona w Stanach

Zjednoczonych przez panstwo obce; albo

4(b) „majatek ten ... jest wlasnoscia agendy obcego panstwa lub

podmiotu,

poprzez który dziala obce panstwo lub jest przez nie eksploatowany, a

taka agenda obcego panstwa lub podmiot, poprzez który dziala obce

panstwo, sa zaangazowane w dzialalnosc handlowa na terenie Stanów

Zjednoczonych”.

 

28 USC §1605(a)(3), przypis 4 powyzej, zob. takze „Zappia Middle E.

Constr. Co. v. Emirate

of Abu Dhabi”, 215 F 3d 247, 251 (2nd Cir. 2000) (okreslenie kryteriów

dla przewidzianego

w FSIA wyjatku w przypadku „wywlaszczenia”.

 

Pozwani twierdza, ze powodowie nie spelnili szeregu z tych wymogów –

zob. Pismo

Strony Przeciwnej, str. 32-40. Zakladamy dla potrzeb dyskusji, ze

powodowie wykazali

istnienie dwóch granicznych elementów niezbednych do zastosowania

wyjatku dla

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -18-

 

 

 

„wywlaszczenia”, a mianowicie, ze sprawa dotyczy praw majatkowych i ze

majatek zostal

rzeczywiscie przejety. To trzecia i czwarta przeslanka, w opinii Sadu

Rejonowego, stwarzaja

najwieksze trudnosci, jesli chodzi o ustalenie wlasciwosci rzeczowej do

rozpoznania

roszczen powodów. Odnotowujac, ze „wydaje sie, ze wielu z powodów bylo

obywatelami

polskimi w chwili wywlaszczenia” – zob. „Garb”, 207 F Supp 2d, str. 33,

Sad Rejonowy

argumentowal, ze „»nie istnieje zgoda« co do tego, czy prawo do

wolnosci od

dyskryminujacego przejecia majatku bez odszkodowania stanowi

»fundamentalne prawo«,

które w ramach prawa miedzynarodowego przysluguje »wszystkim ludziom

wzgledem ich

wlasnych rzadów«” - tamze, str. 34 (wytluszczenie wlasne) (przytoczenie

wyroku w sprawie

„Filartiga v. Pena-Irala”, 630 F.2d 876, 884-885, 888 n 23 (2d Cir.

1980) (z przytoczeniem

wyroku w sprawie „Banco Nacional de Cuba v. Sabbatino”, 376 U.S. 398,

425 (1964)).

Zgodnie z powyzszym Sad Rejonowy doszedl do wniosku, ze trzeba pokonac

znaczaca

przeszkode prawna, zanim bedzie mozliwe wykazanie przez powodów, ze ich

majatek zostal

przejety z naruszeniem prawa miedzynarodowego – zob. tamze. W swojej

apelacji

powodowie utrzymywali, ze „wywlaszczenie bylo niezgodne z prawem

miedzynarodowym,

gdyz mialo charakter dyskryminujacy jako wymierzone wylacznie przeciwko

Zydom” – zob.

Apelacja, str. 15.

 

Sad Rejonowy stwierdzil, ze roszczenia powodów nie spelniaja czwartej

przeslanki

wyjatku dla „wywlaszczenia”, poniewaz nie wykazali oni, ze majatek,

którego sprawa

dotyczy albo (a) „znajduje sie na terenie Stanów Zjednoczonych w

zwiazku z dzialalnoscia

gospodarcza prowadzona w Stanach Zjednoczonych przez panstwo obce” albo

tez (b) „jest

wlasnoscia agendy obcego panstwa lub podmiotu, poprzez który dziala

obce panstwo lub jest

przez nie eksploatowany, a taka agenda obcego panstwa lub podmiot,

poprzez który dziala

obce panstwo, sa zaangazowane w dzialalnosc handlowa na terenie Stanów

Zjednoczonych”

28 USC §1605(a)(3). Pierwsza z powyzszych mozliwosci naklada

trudniejsze do spelnienia

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -19-

 

 

 

wymogi dowodowe przy pozywaniu panstw obcych w zwiazku z zarzucanym

wywlaszczeniem, gdyz wymaga tego, aby majatek, którego sprawa dotyczy,

„znajdowal sie

na terenie Stanów Zjednoczonych”. Poprawiony pozew w tej sprawie

definiowal odnosny

majatek jako „nieruchomosci i naklady poniesione na te nieruchomosci w

Polsce” – zob.

Pozew nr 2 (wytluszczenie wlasne) [A.6]. W zwiazku z powyzszym Sad

Rejonowy doszedl

do wniosku, ze „majatek, którego sprawa dotyczy, znajduje sie w Polsce”

– zob. „Garb”, 207,

F Supp 2d, str. 33. Poniewaz powodowie nie podwazali slusznosci tego

wniosku w apelacji,

nie moga powolywac sie na pierwsze zdanie czwartego elementu 28 USC

§1605(a)(3), które

naklada warunki, pod którymi powód moze dochodzic swoich roszczen z

tytulu

wywlaszczenia wzgledem „panstwa obcego”.

 

Zamiast tego powodowie postanowili oprzec sie na drugim zdaniu

czwartego

elementu, które umozliwia powodowi wniesienie powództwa wobec agendy

obcego panstwa

lub podmiotu, poprzez który dziala obce panstwo, pod warunkiem ze taka

agenda lub

podmiot „sa wlascicielami lub eksploatuja” rzeczony majatek oraz „sa

zaangazowane w

dzialalnosc handlowa na terenie Stanów Zjednoczonych” 28 USC

§1605(a)(3). Sad

Rejonowy doszedl do wniosku, ze „jak powodowie przyznaja,

Rzeczpospolita Polska nie jest

«agenda panstwa obcego ani podmiotem poprzez który dziala obce

panstwo»”, poniewaz jest

„obcym panstwem jako takim” – zob. „Garb”, 207 F Supp 2d, str. 34. Tym

samym pytanie,

na które musial sobie odpowiedziec Sad Rejonowy, brzmialo, czy drugi

pozwany, czyli

Ministerstwo Skarbu Panstwa Rzeczypospolitej Polskiej, „jest panstwem

obcym jako takim

lub ustrojowa czescia skladowa panstwa, czy tez jest «agenda lub

podmiotem, poprzez który

dziala» Rzeczpospolita Polska i tym samym potencjalnie moze podlegac

wlasciwosci sadu

zgodnie z drugim zdaniem” czwartej przeslanki dla wyjatku dotyczacego

„wywlaszczenia” –

 

 tamze, str. 34-35. Uwzgledniajac stan faktyczny w sprawie, Sad

Rejonowy poddal

w watpliwosc to, czy „Ministerstwo Skarbu moze byc traktowane jako

osoba prawna odrebna

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -20-

 

 

 

wzgledem Rzeczpospolitej Polskiej” i tym samym stwierdzil, ze „wydaje

sie, ze

dopuszczenie tego powództwa podwazaloby zamiar Kongresu, aby przyznac

immunitet

Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie FSIA” – tamze, str. 38. W

apelacji powodowie

utrzymywali, ze „Skarb Panstwa jest agenda wladz polskich lub

podmiotem, poprzez który

dzialaja” w rozumieniu §1605(a)(3) – zob. Apelacja, str. 15, i tym

samym moze byc

pozywany w sadach w Stanach Zjednoczonych.

 

Poniewaz sad tutejszy uznaje, ze Ministerstwo Skarbu Panstwa nie jest

„agenda

Rzeczypospolitej Polskiej ani podmiotem, poprzez który [Rzeczpospolita

Polska] dziala”,

roszczenia powodów nie spelniaja czwartej przeslanki dla zastosowania

wyjatku dla

„wywlaszczenia” i tym samym nie ma potrzeby rozwazania kwestii prawa

miedzynarodowego, o których mowa w trzeciej przeslance9.

 

a. „Agenda lub podmiot, poprzez który panstwo dziala” w rozumieniu FSIA

Rozróznienie pomiedzy z jednej strony agendami i podmiotami, poprzez

które dziala

obce panstwo, a z drugiej strony innymi organami i elementami

ustrojowymi panstwa obcego

wystepuje w calej FSIA. I tak na przyklad, ustawa stwierdza, ze

„panstwo obce z wyjatkiem

jego agendy lub podmiotu, poprzez który dziala, nie ponosi

odpowiedzialnosci za szkody

moralne” 28 USC §1606 (wytluszczenie wlasne). Takze w odróznieniu od

majatku panstwa

obcego generalnie, majatek agendy lub podmiotu, poprzez który panstwo

dziala, moze

zostac zajety lub podlegac egzekucji „niezaleznie od tego, czy majatek

ten jest lub byl

zaangazowany w czyn, który stanowi podstawe roszczenia” 28 USC

§1610(b)(2)10.

 

9

 

 Ani tez nie ma potrzeby rozstrzygac, czy Ministerstwo Skarbu Panstwa

R.P. „jest wlascicielem lub

eksploatuje” majatek, który zostal przejety z naruszeniem prawa

miedzynarodowego”, ani tez tego, czy

Ministerstwo „jest zaangazowane w dzialalnosc handlowa na terenie

Stanów Zjednoczonych”.

 

10

 

 Porównaj 28 USC §1610(a)(7) (który przewiduje zajecie „majatku panstwa

obcego w Stanach

Zjednoczonych, uzywanego dla celów gospodarczych w Stanach

Zjednoczonych, niezaleznie od tego, czy

majatek ten jest lub byl zaangazowany w czyn, który stanowi podstawe

roszczenia”, jesli wyrok dotyczy

roszczenia, w zwiazku z którym panstwu obcemu nie przysluguje immunitet

na mocy §1605(a)(7)”) z 28 USC

§1610(b)(2) (który przewiduje zajecie „kazdego majatku w Stanach

Zjednoczonych agendy panstwa obcego lub

podmiotu, przez który panstwo obce dziala, zaangazowanych w dzialalnosc

gospodarcza na terenie Stanów

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -21-

 

 

 

Aby wykazac spelnienie czwartej przeslanki wyjatku dla „wywlaszczenia”

w sytuacji,

gdy jak w tej sprawie przedmiotowy majatek znajduje sie poza terenem

Stanów

Zjednoczonych, powodowie musza wykazac, ze majatek, który chca odzyskac

„jest

wlasnoscia lub jest eksploatowany przez agende panstwa obcego lub

podmiot, poprzez który

panstwo obce dziala” 28 USC §1605(a)(3). „Agenda panstwa obcego lub

podmiot, poprzez

który panstwo obce dziala” to termin scisle okreslony w jezyku prawnym,

który zostal w

sposób szczególny zdefiniowany w FSIA, a mianowicie, jako „kazdy

podmiot”

 

(1) który jest odrebna osoba prawna, w formie spólki majacej

osobowosc prawna lub w innej formie, i

(2) który jest organem obcego panstwa lub jego ustrojowa czescia

skladowa11, lub podmiotem, w którym wiekszosc akcji/udzialów

lub innych praw wlasnosci, jest wlasnoscia obcego panstwa lub

podmiotu, który stanowi jego ustrojowa czesc skladowa; oraz

(3) który nie jest ani obywatelem Stanu Stanów Zjednoczonych, jak

zdefiniowano w [28 U.S.C. §1332(c) i (e)], ani nie zostal

utworzony zgodnie z prawem panstwa trzeciego.

28 U.S.C. §1603(b) (przypis dodany). Tylko pierwsze kryterium jest tu

podwazane, a

mianowicie to, czy Ministerstwo Skarbu Panstwa R.P. jest „odrebna osoba

prawna, w formie

spólki majacej osobowosc prawna lub w innej formie” wzgledem

Rzeczypospolitej Polskiej.

 

W sprawie „Transaero, Inc. v. La Fuerza Aerea Boliviana”, 30 F 3d 148,

151 (D.C.

Cir. 1994) Sad Apelacyjny dla Okregu Dystrykt Kolumbia staral sie

ustalic, czy Boliwijskie

Sily Powietrzne „kwalifikowaly sie jako «panstwo obce» czy tez jako

«agenda panstwa

obcego lub podmiot, poprzez który dziala panstwo obce» dla potrzeb

przepisu 28 U.S.C.

 

Zjednoczonych, niezaleznie od tego, czy majatek ten jest lub byl

zaangazowany w czyn, który stanowi podstawe

roszczenia”, jesli wyrok dotyczy roszczenia, w zwiazku z którym takiej

agendzie lub takiemu podmiotowi nie

przysluguje immunitet na mocy §1605(a)(2), (3), (5) lub (7), albo

1605(b)”)

 

11

 

 Zwrot „który jest organem obcego panstwa lub jego ustrojowa czescia

skladowa” moze miec dwa

rózne znaczenia: (1) „który jest organem obcego panstwa lub jego

ustrojowa czescia skladowa” lub (2) „który

jest organem obcego panstwa lub organem jego ustrojowej czesci

skladowej”. Sprawozdanie Izby w sprawie

projektu, który stal sie FSIA, wydaje sie wyjasniac, ze wlasciwa jest

ta druga interpretacja - zob. H.R. Rep. nr

94-1487, str. 15 (1976), przedruk w 1976 USCCAN 6604, 6614 („Drugie

kryterium [wynikajace z 28 USC

§1603(b)] wymaga, aby podmiot ten byl organem obcego panstwa (lub jego

ustrojowej czesci skladowej)”.

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -22-

 

 

 

§1608, który zawiera postanowienia FSIA dotyczace doreczen – por. 28

U.S.C. §1608(a)

(doreczenie „panstwu obcemu lub jego ustrojowej czesci skladowej”) z 28

U.S.C. §1608(b)

(doreczenie „agendzie panstwa obcego lub podmiotowi, poprzez który

dziala panstwo obce”).

Zob. takze 28 USC §1603(a) (który przewiduje, ze „z wyjatkiem uzycia

tego terminu w

par. 1608”, termin „panstwo obce” obejmuje jego „agendy lub podmioty,

poprzez które

dziala”). Rozstrzygajac w sprawie „Transaero” Sad badal tlo i historie

legislacyjna FSIA i

doszedl do wniosku, ze status podmiotu obcego jako „osoby prawnej

odrebnej” wzgledem

panstwa obcego zalezy od tego, „czy podstawowe funkcje takiego podmiotu

zagranicznego

sa zasadniczo administracyjne czy handlowe” – tamze, str. 151. Stosujac

te konstrukcje

prawna Sad Apelacyjny w sprawie „Transaero” ustalil, ze zgodnie z FSIA

„sily zbrojne sa co

do zasady tak scisle powiazane ze struktura panstwa, ze musza we

wszystkich przypadkach

byc uznawane za «samo panstwo obce» a nie za odrebna «agende panstwa

lub podmiot, przez

który panstwo dziala»” – tamze, str. 153.

 

Sad Piatego Okregu przyjal sformulowane w sprawie „Transaero” podejscie

oparte na

„podstawowych funkcjach” w innej sprawie dotyczacej postanowien FSIA o

doreczaniu pism

procesowych, stwierdzajac, ze „to, czy podmiot jest «odrebna osoba

prawna» zalezy od

charakteru jego «podstawowych funkcji» – rzadowych w odróznieniu od

handlowych – oraz

od tego, czy podmiot ten traktowany jest jako osobny podmiot prawny w

swietle prawa tego

panstwa obcego” – zob. „Magness v. Federacja Rosyjska”, 247 F 3d 609,

613 n 7 (5th Cir.

2001)12.

 

12

 

 Ponadto Sad dla Dystryktu Kolumbia potwierdzil ostatnio wyrok w

sprawie „Transaero” w sprawie

„TMR Energy Ltd. v. State Prop Fund of Ukraine, 411 F 3d 296, 300 (DC

Cir 2005) („W sprawie «Transaero»

sad tutejszy uznal, ze dla celów ustalenia odpowiedniej metody doreczen

w ramach FSIA, podmiot, który

stanowi «integralna czesc struktury ustrojowej obcego panstwa» winien

byc traktowany tak jak samo panstwo

obce, zas podmiot, którego struktura i podstawowe funkcje sa handlowe

winien byc traktowany jako «agenda

panstwa obcego lub podmiot, poprzez który panstwo to dziala»”).

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -23-

 

 

 

Choc ani sprawa „Transaero” ani sprawa „Magness” nie dotycza

bezposrednio

pytania o mozliwosc pozwania domniemanej „agendy panstwa obcego lub

podmiotu, poprzez

który panstwo to dziala” w mysl 28 USC §1605(a)(3), to niemniej jednak

traktujemy sprawe

„Transaero” jako wskazówke, poniewaz przed powolaniem sie na

„ulatwienie wymierzania

sprawiedliwosc” jako „ostateczny powód”, dla którego sad preferowal

swoje podejscie oparte

na „funkcjach podstawowych”13, sad w sprawie „Transaero” analizowal

szersze uzycie przez

Kongres wyrazenia „agenda panstwa obcego lub podmiot, poprzez który

panstwo to dziala”

w swietle „rozleglego tla wynikajacego z prawa federalnego i

miedzynarodowego”, lacznie

z (1) powstaniem „zawezajacej” teorii immunitetu suwerennego panstwa,

która stanowi

rozróznienie pomiedzy czynnosciami publicznymi a handlowymi panstw

obcych, (2)

postanowieniami dotyczacymi wlasciwosci miejscowej zawartymi w 28 USC

§1391, które

pozwalaja stronom na wnoszenie powództwa przeciwko „agendzie lub

podmiotowi, poprzez

który panstwo dziala” w kazdym rejonie sadowym, w którym taka agenda

panstwa lub

podmiot, poprzez który panstwo to dziala, ma prawo do prowadzenia

dzialalnosci

gospodarczej lub prowadzi dzialalnosc gospodarcza”, oraz (3) zapisami

uzywanymi przy

nadawaniu statutu spólkom panstwowym, zarówno w Stanach Zjednoczonych

jak i za granica

 

– zob. „Transaero”, 30 F 3d, str. 151-15214.

13 „Ulatwienie wymierzania sprawiedliwosci”, które w sprawie

„Transaero” Sad podal jako ostateczne

uzasadnienie swojej decyzji, mialo zastosowanie w szczególnosci w

kontekscie doreczen pism procesowych,

gdzie skomplikowane dochodzenie „mogloby sprowadzac sprawy na boczny

tor zamiast zapewniac ich

niezwloczne i prawidlowe rozpoczecie” – zob. „Transaero”, 30 F 3d, str.

152.

 

14 Sedzia, zasiadajacy wraz z nami w skladzie sedziowskim, który

zglosil zdanie odrebne, twierdzi, ze

rozstrzygniecie oparte na „podstawowych funkcjach” jest „wyrwane z

szerszego kontekstu prawnego” – zob.

Zgloszenie zdania odrebnego, str. [4] – i „stanowi próbe uchylenia”

wyraznego zapisu FSIA „na podstawie

ogólnego wniosku niepopartego zadnymi dowodami co do «rozleglego tla

wynikajacego z prawa federalnego i

miedzynarodowego», w ramach którego uchwalono FSIA” – zob. zdanie

odrebne, str. [6] (cytat za „Transaero”

30 F 3d, str. 151).

 

Bynajmniej nie opierajac sie jedynie na „ogólnym wniosku niepopartym

zadnymi dowodami” co do

tla, w ramach którego uchwalono FSIA, Sad w sprawie „Transaero”

ustalil, ze bezspornym celem FSIA byla

kodyfikacja „«zawezajacej» teorii immunitetu suwerennego panstwa, w

ramach której «immunitet ograniczony

jest do powództw dotyczacych aktów publicznych suwerennych panstw

obcych i nie obejmuje dzialan

suwerennych panstw obcych o scisle gospodarczym charakterze»” - zob.

„Transaero” 30 F 3d, str. 151 (z

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -24-

 

 

 

Zreszta Sad tego Okregu juz raz oparl sie na rozumowaniu sformulowanym

w sprawie

„Transaero” (i rozumowaniu Sadu Rejonowego w tej sprawie) poza

kontekstem postanowien

FSIA dotyczacych doreczania pism procesowych – zob. „Compagnie Noga

D’Importation et

D’Exportation S.A. v. Federacja Rosyjska, 361 F 3d 676, 688 (2nd Cir

2004). W sprawie

„Compagnie Noga”, która dotyczyla potwierdzenia i wykonania orzeczen

arbitrazowych na

podstawie Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczen

arbitrazowych,

sporzadzonej dnia 10 czerwca 1958 r., 21 UST 2517, 330 UNTS 63

(„Konwencja”), nie

stwierdzilismy istnienia zadnego istotnego rozróznienia prawnego

pomiedzy suwerennym

panstwem a jego organami ustrojowymi” – zob. „Compagnie Noga”, 361 F

3d, str. 688 i tym

samym doszlismy do wniosku, ze „Federacja Rosyjska i Rzad [Rosji] nie

sa odrebnymi

«stronami» dla celów potwierdzania i wykonywania orzeczen arbitrazowych

na podstawie”

Konwencji – tamze, str. 690. Doszlismy do tego wniosku czesciowo

opierajac sie na wyroku

 

przytoczeniem wyroku w sprawie” Verlinden B.V. v. Central Bank of

Nigeria”, 461 U.S. 480, 487 (1983)).

Interpretujac „rozróznienie pomiedzy panstwami obcymi a podmiotami,

przez które dzialaja” w swietle „dwóch

kategorii podmiotów, które odpowiadaja dwóm kategoriom czynnosci w

ramach zawezajacej teorii immunitetu”

 

– tamze, str. 152, Sad w sprawie „Transaero” mial na wzgledzie ten

jakze wazny kontekst historyczny zamiast

próbowac wydobyc znaczenie z zasad przewidzianych w FSIA w prawnej

prózni lub dokonywac selektywnego

odczytania Sprawozdania Izby.

Sugestii sedziego, zasiadajacego wraz z nami w skladzie sedziowskim,

który zglosil zdanie odrebne, ze

mozemy zorientowac sie w „prostej historii legislacyjnej” – zob.

Zgloszenie zdania odrebnego, str. [9] – która

ostatecznie rozstrzygnie kwestie tego, jak interpretowac wyrazenie

„agenda lub podmiot, przez który dziala

panstwo”, zaprzecza uznanie przez inne sady tego, ze Sprawozdanie Izby

jest mylace i wewnetrznie sprzeczne –

zob. np. „Segni v. Commercial Office of Spain”, 650 F. Supp 1040, 1041

(Nd Ill 1988) („Sformulowania

zawarte w FSIA nie daja wyraznego rozróznienia pomiedzy «panstwem lub

ustrojowa czescia skladowa

panstwa obcego« a «agenda obcego panstwa lub podmiotem, poprzez który

panstwo to dziala». FSIA definiuje

jedynie to drugie wyrazenie, a definicja ta nie jest szczególnie jasna,

gdyz sugeruje, ze kazda «ustrojowa czesc

skladowa panstwa« jest jednoczesnie «agenda tego panstwa lub podmiotem,

poprzez który panstwo to dziala»,

co byloby sprzeczne z [pozostalymi postanowieniami Ustawy]”) oraz fakt,

ze sedzia zglaszajacy zdanie odrebne

sam przyznal, ze „zarówno «agendy jak i podmioty, poprzez który panstwo

dziala» i «ustrojowe czesci

skladowe panstwa« sa szeroko zdefiniowane w FSIA i Sprawozdaniu Izby” –

zob. Zgloszenie zdania

odrebnego, str. [3]. W rzeczy samej, wlasnie ze wzgledu na to, ze w

sprawie „Transaero” Sad doszedl do

wniosku, ze „same zapisy [ustawy] sa niejasne” i ze „Sprawozdanie

[Izby] zawiera wewnetrzne sprzecznosci”,

Sad zajal sie „rozleglym tlem wynikajacym z prawa federalnego i

miedzynarodowego”, aby „ubarwic i

uzupelnic ustawowe zasady” – zob. „Transaero”, 30 F 3d, str. 151-152.

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -25-

 

 

 

w sprawie „Transaero” jako autorytatywnym sformulowaniu „zasad

federalnego prawa

 

precedensowego”15 – tamze, str. 688.

 

Przy przynajmniej jednej okazji Sad dla Okregu Dystrykt Kolumbia

zastosowal

 

zasade „podstawowych funkcji” sformulowana w sprawie „Transaero” dla

ustalenia, czy

 

ministerstwo moze byc pozywane w sadach amerykanskich na mocy 28 USC

§1605 –

 

zob. „Roeder v. Islamic Republic of Iran”, 333 F 3d 228 (DC Cir. 2003).

Choc w sprawie

 

„Roeder” sad rozwazal, czy iranskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych

moze zostac

 

pozwane w charakterze „czlonka wladz rzadowych, pracownika lub agenta”

zagranicznego

 

panstwa zgodnie z 28 USC §1605(a)(7) (wytluszczenie wlasne) i nie

rozpatrywal znaczenia

 

„agendy lub podmiotu, poprzez który dziala panstwo”, jak zdefiniowano w

28 USC

 

§1605(b), to niemniej jednak powolal sie na sprawe „Transaero”,

dochodzac do wniosku, ze

 

„Ministerstwo Spraw Zagranicznych [Iranu] trzeba traktowac jako samo

panstwo Iran a nie

 

jako jego agenta” – zob. „Roeder”, 333 F 3d str. 23416.

 

15

 

W „Compagnie Noga” odnotowalismy takze istnienie pewnych analogii

pomiedzy immunitetem

suwerennego panstwa wynikajacym z FSIA a dobrze ustalonymi zasadami

immunitetu wynikajacego z

Jedenastej Poprawki

 

[W sprawie „Transaero”] Stany Zjednoczone stanely na stanowisku, ze

jesli „wyrok

bylby zasadniczo wyrokiem wydanym przeciwko panstwu, a majatku danego

podmiotu

nie mozna wyodrebnic z majatku panstwa, wówczas podmiot ten nie jest

osoba prawna

odrebna od panstwa, nawet jesli w ujeciu formalistycznym podmiot ten

moze zawierac

umowy w swoim wlasnym imieniu, pozywac i byc pozywanym w swoim wlasnym

imieniu”. Zasada prawna wyrazona w pismie amicus curiae zlozonym [przez

Stany

Zjednoczone] w sprawie „Transaero” jest ta sama zasada prawna, która

przyjal Sad

Najwyzszy rozstrzygajac to, czy agendzie panstwa lub podmiotowi, przez

który

panstwo dziala, przysluguje immunitet na podstawie Jedenastej Poprawki

 

„Compagnie Noga”, 361 F 3d, str. 688 (przywolanie Pisma amicus curiae

zlozonego przez Stany Zjednoczone,

str. 17 – zob. „Transaero” (Nr 92-7222), przytoczone w sprawie „Garb”

207 F Supp 2d, str. 37).

 

Pragniemy zauwazyc, ze w niniejszym postepowaniu odwolawczym Stany

Zjednoczone „nadal

podtrzymuja stanowisko wyrazone w pismie amicus curiae zlozonym w

sprawie „Transaero” – zob. Dodatkowe

pismo Stanów Zjednoczonych, str. 10.

 

16

 

 Zgodnie z niedawnym orzeczeniem wydanym przez Sad Rejonowy dla

Dystryktu Kolumbia,

orzeczenie w sprawie „Roeder” „wskazuje na to, ze kategoryczne

podejscie do analizy zawartego w §1603

rozróznienia pomiedzy panstwem obcym a „agenda panstwa obcego lub

podmiotem, poprzez który panstwo to

dziala” ma zastosowania takze do innych kontekstów w ramach FSIA oprócz

odnosnego postanowienia

dotyczacego doreczania pism procesowych, którego dotyczyla sprawa

«Transaero»” – zob. wyrok w sprawie

„Dammarell v. Islamic Republic of Iran” („Dammarell I”), 281 F Supp 2d

105, 200-201 (DDC 2003), uchylony

na innych podstawach, „Dammarell v. Islamic Republic of Iran”

(„Dammarell IV”), ___ F Supp 2d ___, 2005

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -26-

 

 

 

Poniewaz przekonuje nas analiza zródel legislacyjnych i zródel prawa

miedzynarodowego dokonana w sprawie „Transaero”17 i poniewaz sad

tutejszy i inne sady

stosowaly juz rozumowanie opisane w sprawie „Transaero” w analogicznych

kontekstach,

odniesiemy „Transaero” do stanu faktycznego istniejacego w niniejszej

sprawie i zbadamy,

„czy podstawowe funkcje” Ministerstwa Skarbu Panstwa R.P. „sa

zasadniczo rzadowe czy

tez handlowe” – zob. „Transaero”, 30 F 3d, str. 151.

 

a. Ministerstwo Skarbu Panstwa R.P. nie jest agenda ani podmiotem,

poprzez który panstwo dziala

Stosujac zasade sformulowana w sprawie „Transaero” do okolicznosci

niniejszej

sprawy, Sad Rejonowy doszedl do wniosku, ze „Ministerstwo Skarbu

Panstwa R.P. wydaje

sie byc integralna czescia ustroju politycznego Polski i jego

podstawowa funkcja –

 

WL 3418304, str. 5 (DDC 14 grudnia 2005 r.) („Sad tutejszy doszedl

poprzednio do wniosku, ze [iranskie]

MOIS nie jest objete ustawowa definicja «agendy lub podmiotu, poprzez

który panstwo dziala» - zob.

Dammarell I, 281 F Supp 2d 105, str. 200-202 i niniejszym potwierdza

ten wniosek – zob. takze „Roeder v.

Islamic Republic of Iran”, 333 F 3d 228, 234 (DC Cir. 2003)

(Ministerstwo Spraw Zagranicznych Iranu «trzeba

traktowac jako samo panstwo Iran a nie jako jego agenta»)”).

 

17

 

 Sedzia, zasiadajacy wraz z nami w skladzie sedziowskim, który zglosil

zdanie odrebne, twierdzi, ze

dychotomia pomiedzy dzialalnoscia handlowa a rzadowa, o której mowa w

sprawie „Transaero” jest

„nieodpowiednia ... w szczególnosci dla potrzeb 28 USC §1605(a)(3),

który dotyczy aktów wladczych

wywlaszczania nieruchomosci z naruszeniem prawa miedzynarodowego” –

zob. Zgloszenie zdania odrebnego,

str. [8]. W zakresie, w jakim 28 USC §1605(a)(3) okresla warunki, na

których „zagraniczne panstwo” moze

ponosic odpowiedzialnosc za wywlaszczenie, to rzeczywiscie nie

wszystkie „czyny z natury wladcze lub

publiczne” – zob. „Transaero” 30 F 3d, str. 151-152 – sa objete

immunitetem chroniacym przed powództwem.

Niemniej jednak, sam fakt, ze panstwa obce moga w pewnych

okolicznosciach ponosic odpowiedzialnosc nie

podwaza wagi wniosku, do którego doszedl sad w sprawie „Transaero”, a

mianowicie, ze poprzez FSIA

Kongres rozróznil pomiedzy czynami podejmowanymi przez podmioty o

charakterze rzadowym a czynami

podejmowanymi w charakterze handlowym – Por. Zgloszenie zdania

odrebnego, str. [5] („Wydaje sie, ze

przyjmujac brzmienie [zawarty w §1605(a)(3)] Kongres odrzucil jasne i

kategoryczne rozróznienie pomiedzy

prywatnoprawnym a publicznoprawnym dzialaniem suwerennego panstwa”). I

rzeczywiscie §1605(a)(3)

okresla, ze choc „panstwa obce” nie sa objete immunitetem wzgledem

powództw opartych na wyjatku dla

„wywlaszczen”, gdy majatek ten „znajduje sie w Stanach Zjednoczonych”,

to warunek graniczny dla wniesienia

powództwa przeciwko „agendom panstwa lub podmiotom, poprzez który

panstwo to dziala” jest znacznie

slabszy. FSIA wymaga bowiem jedynie, aby majatek taki „byl wlasnoscia

lub byl eksploatowany” przez taka

agende lub podmiot, poprzez który panstwo dziala i aby taka agenda lub

podmiot „byly zaangazowane w

dzialalnosc handlowa na terenie Stanów Zjednoczonych” 28 USC

§1605(a)(3). Mozemy wiec zasadnie

wnioskowac, ze gdyby Kongres rozumial termin „agenda panstwa obcego lub

podmiot, poprzez który panstwo

to dziala” jako odnoszacy sie do podmiotów, które sa nieodlaczne

wzgledem samego „panstwa obcego”,

wówczas nie nakladalby osobnych wymogów dowodowych, które powodowie

musza spelnic, aby wniesc

powództwo na podstawie wyjatku dla „wywlaszczen” zgodnie z

postanowieniami §1605(a)(3).

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -27-

 

 

 

posiadanie i zarzadzanie majatkiem polskiego panstwa – jest bez

watpienia funkcja rzadowa

 

– zob. „Garb”, 207 F Supp 2d, str. 35. Tutejszy sad podziela te opinie.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej uchwalona w 1997 roku przewiduje

istnienie

 

Rady Ministrów, która „prowadzi polityke wewnetrzna i zagraniczna

Rzeczypospolitej

 

Polskiej” – zob. „The Polish Constituion Text and Introduction” [Polska

Konstytucja, Tekst i

 

wstep] (pod red. R van der Wolfa, 2000) (tlumaczenie art. 146 polskiej

Konstytucji) („Polska

 

Konstytucja”). Jedno z ostatnich opracowan na temat rzadu w Polsce

opisuje dzialanie

 

ministrów i ministerstw tego kraju w sposób nastepujacy:

 

Ministrowie sa indywidualnie odpowiedzialni wzgledem Sejmu za

zadania swojego resortu i moga otrzymac votum nieufnosci. Ministrowi

moga,

ale nie musza byc czlonkami parlamentu (jak to jest w Wielkiej

Brytanii), ale

jesli sa czlonkami parlamentu, to nie musza rezygnowac ze swoich

mandatów

(jak to ma miejsce we Francji). W prowadzeniu ministerstwa pomagaja im

sekretarze i podsekretarze stanu, którzy sa powolywani przez Prezesa

Rady

Ministrów na wniosek ministrów i których liczba moze byc rózna w

zaleznosci od ministerstwa. Od 1996 roku dziela sie oni na osoby

zajmujace

stanowiska z nominacji politycznej – ci tworza gabinet polityczny i

skladaja

rezygnacje wraz z ministrami – i na osoby zajmujace stanowiska z

nominacji

administracyjnej, które pozostaja na stanowiskach i od których oczekuje

sie,

ze beda postepowac jak urzednicy sluzby cywilnej. Standaryzacja

struktur

administracyjnych nastapila w ramach reformy z 1999 r. i wszystkie

ministerstwa maja w tej chwili gabinet polityczny ministra wraz z

dziesiecioma identycznymi jednostkami organizacyjnymi. Ministerstwa

moga

wydawac zarzadzenia, ale w odróznieniu od rozporzadzen Rady Ministrów,

sa

one wiazace jedynie wewnetrznie, w ramach ich wlasnych ministerstw.

 

George Sanford „Democratic Goverment in Poland. Constitutional Politics

Since 1989”

 

[Rzad demokratyczny w Polsce. Sytuacja ustrojowa w swietle konstytucji

po 1989 roku],

 

str. 164 (2002)18.

 

18

 

 Choc ani polska Konstytucja ani praca Dr. Sanforda (który wyklada

nauki polityczne na

Uniwersytecie w Bristolu) nie zostaly wlaczone do akt niniejszej

sprawy, to oba te dokumenty moga byc

przedmiotem uwzglednienia przez sedziów „na dowolnym etapie

postepowania” Fed R Evid 201(f). Zgodnie z

Federalnymi Przepisem dotyczacym Materialu Dowodowego 201(b)(2) „fakt

uwzgledniony przez sedziów musi

byc bezsporny w granicach rozsadku w tym sensie, ze musi latwo poddawac

sie rzetelnemu ustaleniu poprzez

odwolanie sie do zródel, których prawdziwosci nie mozna zasadnie

kwestionowac”. Juz wczesniej stosowalismy

uwzglednienie przez sedziów „autorytatywnych tekstów”, takich jak

ksiazka opisujaca „historie Lincoln Center”

 

– zob. „Hotel Employees and Rest Employees Union, Local 100 v. City of

NY Dep’t of Parks and Recr.”, 311 F

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -28-

 

 

 

Posród funkcji Rady Ministrów wymienionych w polskiej Konstytucji jest

ochrona

interesów Skarbu Panstwa – Polska Konstytucja, str. 46 (tlumaczenie

art. 146 Polskiej

Konstytucji). Pozwani zlozyli w Sadzie Rejonowym tlumaczenie art. 3

ust. 2 ustawy z dnia

8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnien przyslugujacych

Skarbowi Panstwa,

który stanowi, ze „jesli z odrebnych przepisów nie wynika, jakiej

panstwowej osobie prawnej

przysluguja prawa majatkowe do skladnika mienia panstwowego, prawa te

przysluguja

Skarbowi Panstwa reprezentowanemu przez ministra wlasciwego do spraw

Skarbu Panstwa”

J.A., str. 235. Ponadto pozwani zlozyli oswiadczenie Leslawa

Kostórkiewicza, bylego

wykladowcy prawa na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego i bylego

Dyrektora

Biura Prawnego polskiego Senatu – zob. Oswiadczenie Kostórkiewicza nr

2, J.A., str. 225. W

oswiadczeniu tym zawarto stwierdzenie nastepujacej tresci.

 

Ministerstwo jest czescia rzadu centralnego w Polsce i istnieje po to,

aby

dzialac w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej. Ministerstwo ustawowo

zarzadza

mieniem, w tym gruntami, w imieniu Panstwa Polskiego. Nie posiada

majatku

odrebnie od Panstwa Polskiego. Ministerstwo reprezentuje takze Panstwo

Polskie w zwiazku z roszczeniami majatkowymi zglaszanymi przeciwko

Panstwu.

 

Oswiadczenie Kostórkiewicza nr 16, J.A., str. 230.

 

Po zbadaniu tego materialu dowodowego i pelnych akt nam przedstawionych

nie

stwierdzamy zadnego bledu w ustaleniu dokonanym przez Sad Rejonowy co

do tego, ze

Ministerstwo Skarbu Panstwa Rzeczypospolitej Polskiej „jest integralna

czescia ustroju

politycznego Polski” oraz , ze „podstawowa funkcja” Ministerstwa „jest

bez watpienia

funkcja rzadowa” a nie handlowa – zob. „Garb”, 207 F Supp 2d, str.

3519.

 

3d 534, 540 n 1 (2nd Cir 2002) (z przywolaniem sprawy „Flood v. Kuhn”,

407 US 258, 260-262 (1972) (z

uwzglednieniem przez sedziów szeregu autorytatywnych ksiazek na temat

baseballu)).

 

19

 

W rzeczy samej moze byc tak, ze poza resortami rzadowymi

odpowiedzialnymi za obrone narodowa

i porzadek publiczny, zaden inny resort rzadowy nie jest równie istotny

dla codziennego funkcjonowania i

dlugoterminowego przetrwania rzadu jak jego resort skarbu. Zob. ogólnie

„The Federalist” nr 30, str. 188

(Alexander Hamilton) (pod red. Clintona Rosstera, 1961) („Pieniadze

uwaza sie za pierwszoplanowa zasade

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -29-

 

 

 

W apelacji powodowie twierdza, ze „wniosek Sadu Rejonowego jest w

sposób

oczywisty niezgodny z historia legislacyjna FSIA”, powolujac sie

zasadniczo na dwa ustepy

ze Sprawozdania Izby – Apelacja, str. 55-56. Nie przekonuje nas sposób

odczytania

Sprawozdania przez powodów.

 

Po pierwsze w Sprawozdaniu Izby wyjasniono, ze wymóg, aby „agenda lub

podmiot,

poprzez który panstwo dziala” byly „odrebna osoba prawna, ma na celu

wlaczenie spólek

prawa handlowego, stowarzyszen, fundacji i innych podmiotów, które

wedlug prawa obcego

panstwa, w którym zostaly utworzone, moga pozywac i byc pozywane w

swoim wlasnym

imieniu, moga podejmowac zobowiazania w swoim wlasnym imieniu i

posiadac majatek w

swoim wlasnym imieniu” – zob. H.R. Rep. Nr 94-1487, str. 15, przedruk w

1976 USCCAN,

str. 6614. Powodowie argumentuja, ze Ministerstwo Skarbu Panstwa

dokladnie odpowiada

tej definicji, poniewaz, jak przyznaje mec. Kostórkiewicz w swoim

oswiadczeniu,

„Ministerstwo nie podlega immunitetowi chroniacemu przed pozwaniem w

Polsce” – zob.

Oswiadczenie Kostórkiewicza nr 4, J.A., str. 226.

 

W sprawie „Transaero” Sad slusznie przestrzegal przed odczytywaniem

tego ustepu

Sprawozdania w sposób sugerowany przez powodów. Poniewaz „kazdy naród

moze uznac za

wygodne (tak jak uznaje nasz naród) nadanie zdolnosci do zaciagania

zobowiazan,

pozywania i bycia pozywanym podmiotom, które przy kazdej rozsadnej

ocenie musza byc

zakwalifikowane jako czesc samego panstwa”, zas przypisanie decydujacej

wagi takim

uprawnieniom powodowaloby rozszerzenie definicji „agend i podmiotów,

poprzez które

 

spoleczenstwa jako ta, która podtrzymuje jego zycie i ruch oraz

umozliwia mu wykonywanie jego

najwazniejszych funkcji. Tak wiec pelna zdolnosc do zapewniania stalego

i wystarczajacego przyplywu

dochodów w zakresie, w jakim pozwalaja na to zasoby danej spolecznosci,

mozna uznac za niezbedny skladnik

w kazdej konstytucji”). Tak wiec nic dziwnego, ze w historii naszej

wlasnej republiki pierwszymi czterema

utworzonymi ministerstwami w ramach wladz wykonawczych byly Departament

Stanu, Departament Skarbu,

Departament Wojny i Departament Sprawiedliwosci. W Polsce, gdzie

Ministerstwo Skarbu Panstwa posiada

takze mienie w imieniu suwerennego panstwa, kluczowe znaczenie tego

elementu struktury ustrojowej jest byc

moze jeszcze wieksze.

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -30-

 

 

 

dziala panstwo” daleko poza „publiczne podmioty gospodarcze”, które,

jak sie wydaje,

 

Kongres chcial objac zakresem przedmiotowym – zob. „Transaero”, 30 F

3d, str. 152.

 

Ponadto wbrew twierdzeniom powodów Sprawozdanie Izby wypowiada sie, w

 

najlepszym razie, niejednoznacznie na temat przedmiotowej kwestii.

Jesli ustep przywolany

 

przez powodów sugeruje, ze Ministerstwo Skarbu jest „agenda

Rzeczypospolitej Polskiej lub

 

i podmiotem, poprzez który dziala”, to inne stwierdzenia zawarte w

Sprawozdaniu Izby

 

wskazuja na kierunek przeciwny. Na przyklad ustep cytowany przez

powodów poprzedzony

 

jest nastepujacym stwierdzeniem:

 

Termin „panstwo obce” uzywany we wszystkich ustepach [FSIA poza tym,

który zostal skodyfikowany w 28 USC §1608] obejmuje nie tylko panstwo

obce ale takze ustrojowe czesci skladowe, agendy panstwa obcego i

podmioty,

poprzez które dziala panstwo obce20. Termin „ustrojowa czesc skladowa”

obejmuje wszystkie jednostki wladz panstwowych ponizej rzadu

centralnego,

lacznie z wladzami samorzadowymi.

 

H.R. Rep nr 94-1487, str. 15 (1976), przedruk w 1976 USCCAN str. 6613

(przypis dodany).

To sugeruje, wszystkie jednostki wladz panstwowych ponizej rzadu

centralnego

 

-Ministerstwo Skarbu Panstwa jest bezspornie taka jednostka – stanowia

„ustrojowe czesci

skladowe”, która to kategoria nie jest zbiezna z „agendami i

podmiotami, poprzez które

 

dziala panstwo”. Tym samym Sprawozdanie Izby, czytane jako calosc,

oferuje w najlepszym

 

razie sprzeczne wskazania co do statusu Ministerstwa21.

 

20

 

Warto powtórzyc, ze choc „panstwo obce” obejmuje wszystkie swoje

„agendy i podmioty, poprzez

które dziala” dla celów wyjatku dla „wywlaszczenia”, 28 USC §1603(a),

to nie kazdy organ panstwa obcego

stanowi „agende lub podmiot, poprzez który panstwo dziala” w rozumieniu

28 USC §1603(b). Aby spelnic

przeslanke okreslona w drugim zdaniu czwartego elementu wyjatku dla

„wywlaszczenia” powodowie musza

wykazac nie tylko to, ze Ministerstwo Skarbu Panstwa Rzeczypospolitej

Polskiej jest czescia „obcego panstwa”,

ale ze Ministerstwo ma cechy charakterystyczne „agendy lub podmiotu,

poprzez który panstwo dziala” 28 USC

§1605(a)(3).

 

21

 

 Sedzia, zasiadajacy wraz z nami w skladzie sedziowskim, który zglosil

zdanie odrebne, próbuje

minimalizowac wewnetrzne niezgodnosci w tresci Sprawozdania Izby,

interpretujac wyrazenie „ustrojowa czesc

skladowa” jako odnoszace sie „nie do róznych centralnych podmiotów

panstwowych, ale raczej do róznych

geograficznych poziomów wladz panstwowych, takich jak wladze krajowe,

regionalne, wojewódzkie, stanowe

czy gminne” – zob. Zgloszenie zdania odrebnego, str. [7] przypis 4.

Taka interpretacja jest obarczona bledem z

szeregu powodów. Po pierwsze wyraznie zaprzecza istniejacemu

orzecznictwu, zgodnie z którym departamenty

lub ministerstwa rzadu centralnego kwalifikuja sie jako „ustrojowe

czesci skladowe obcego panstwa” dla

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -31-

 

 

 

Po drugie powodowie zwracaja nasza uwage na zawarte w Sprawozdaniu Izby

stwierdzenie, ze „jako zasada generalna, podmioty, które spelniaja

przeslanki definicji

«agendy panstwa obcego lub podmiotu, poprzez który panstwo to dziala»,

moga przyjmowac

rózne formy, w tym ... departamentu lub ministerstwa, które dziala i

moze byc pozywane w

swoim wlasnym imieniu” – zob. H.R. Rep nr 94-1487, str. 15 (1976),

przedruk w 1976

USCCAN str. 6614. Ten ustep z cala pewnoscia sugeruje, ze ministerstwo

moze stanowic

„agende lub podmiot, poprzez który panstwo dziala” w rozumieniu FSIA,

ale w zadnym razie

nie oznacza, ze ministerstwo musi stanowic „agende lub podmiot, poprzez

który panstwo

dziala” w rozumieniu tej ustawy22. Powodowie nie wskazujazadnego sadu,

który uznalby, ze

 

potrzeb FSIA – zob. np. First Nat’l City Bank v. Banco para el Comercio

Exterior de Cuba, 462 US 611, 618

przypis 5 (1983) (podtrzymanie wniosku sadu nizszej instancji, ze dla

celów FSIA „[kubanskie] Ministerstwo

Handlu Zagranicznego nie jest rózne od Rzadu [Kubanskiego], którego

minister w tym Ministerstwie jest

czlonkiem”) (z przytoczeniem wyroku w sprawie „Banco Nacional de Cuba

v. Chase Manhattan Bank, 505 F

Supp 412, 425 (SDNY 1980)), „Magness v. Federacja Rosyjska”, 247 F 3d

609, 613 n 7 (5th Cir. 2001)

(scharakteryzowanie rosyjskiego Ministerstwa Kultury jako „ustrojowej

czesci skladowej” Rosji dla celów

postanowienia FSIA dotyczacego doreczania pism procesowych”, S & Davis

Int’l, Inc. v. Republic of Yemen,

218 F 3d 1292, 1298 (11th Cir, 2000) (scharakteryzowanie jemenskiego

Ministerstwa Dostaw i Handlu jako

„ustrojowej czesci skladowej” Jemenu), zob. takze „O’Connell Mach. Co.

v. MV Americana, 734 F.2d 115,

116-117, (2d Cir 1984) (uznanie, ze publiczny podmiot finansowy, który

koordynuje zarzadzanie

przedsiebiorstwami handlowymi wloskiego rzadu jest „ustrojowa czescia

skladowa” dla potrzeb FSIA).

 

Po drugie, nawet zakladajac hipotetycznie, ze rozsiane fragmenty

Zmienionego (Trzeciego) Prawa o

Stosunkach Zagranicznych Stanów Zjednoczonych („Zmienione Prawo”)

stanowi autorytatywne zródlo do

interpretacji znaczenia konkretnego wyrazenia uzytego w FSIA, to

sedzia, zasiadajacy wraz z nami w skladzie

sedziowskim, nie uwzglednia tych czesci Zmienionego Prawa, w którym

wyrazenie „ustrojowa czesc skladowa”

w oczywisty sposób nie odnosi sie wylacznie do jednostek samorzadu

terytorialnego – zob. Zmienione Prawo

§207 cmt c („odpowiedzialnosc [Panstwa na mocy prawa miedzynarodowego]

obejmuje takze dzialania lub

brak dzialan ze strony urzedników samorzadowych lub urzedników w

ustrojowych czesciach skladowych”

(wytluszczenie wlasne).

 

Wreszcie po trzecie, sam fakt, ze jak uzyty w FSIA „termin «ustrojowa

czesc skladowa» obejmuje

wszystkie jednostki wladz panstwowych ponizej rzadu centralnego” – zob.

H.R. Rep nr 94-1487, str. 15 (1976),

przedruk w 1976 USCCAN str. 6613 (wytluszczenie wlasne), nie oznacza,

ze jedynymi ustrojowymi czesciami

skladowymi mieszczacymi sie w definicji „panstwa obcego” zawartej w

FSIA sa jednostki samorzadu

terytorialnego. W rzeczywistosci zaakceptowanie takiej interpretacji

wymagaloby od nas przyjecia zalozenia, ze

zamiarem Kongresu bylo wlaczenie wladz samorzadowych do definicji

„panstwa obcego” przy jednoczesnym

wylaczeniu takich podmiotów jak Ministerstwo Skarbu Panstwa

Rzeczypospolitej Polskiej, które posiada i

administruje gruntami, majatkiem i finansami polskiego panstwa..

 

22

 

 Choc sedzia zasiadajacy z nami w skladzie sedziowskim, zglaszajacy

zdanie odrebne, zglasza

zastrzezenie, ze nasza analiza „jest sprzeczna ze Sprawozdaniem Izby” o

tyle, ze, jego zdaniem, „wydawaloby

sie, ze wszystkie ministerstwa z definicji maja funkcje rzadowe a nie

handlowe” – zob. Zgloszenie zdania

odrebnego, str. [4-5], to nie wyrazamy takiej kategorycznej opinii. W

rzeczywistosci celem sprawdzianu wedlug

„funkcji podstawowych” jest spojrzenie poza zwykle etykiety dla

stwierdzenia, czy dany podmiot rzeczywiscie

zaangazowany jest w dzialalnosc zasadniczo rzadowa, czy tez jego

podstawowe funkcje sa handlowe.

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -32-

 

 

 

ministerstwo kwalifikuje sie jako „agenda lub podmiot, poprzez który

panstwo dziala” w

 

rozumieniu FSIA, a co najmniej dwa federalne sady apelacyjne doszly do

wniosku

 

przeciwnego – zob. „Roeder”, 333 F 3d str. 234 (uznanie, ze w mysl

rozumowania zgodnego

 

ze sprawa „Transaero”, „Ministerstwo Spraw Zagranicznych trzeba

traktowac jako samo

 

panstwo Iran a nie jako jego agenta”), „Magness v. Federacja Rosyjska”,

247 F 3d 613 n 7

 

(uznanie, ze rosyjskie Ministerstwo Kultury podlega postanowieniom

§1608(a)”, które

 

okresla wymogi doreczania pism panstwom obcym, „zas Rosyjski Panstwowy

Fundusz

 

Diamentowy jest odrebnym podmiotem prawnym, podlegajacym postanowieniom

§1608(b)”,

 

które okresla wymogi doreczania pism agendom panstw obcych lub

podmiotom, poprzez

 

który panstwa te dzialaja)23. Krótko mówiac, rozumowaniu Sadu

Rejonowego nie zaprzecza

 

historia legislacyjna FSIA24.

 

Dlatego tez stwierdzamy, ze Ministerstwo Skarbu Panstwa nie jest

„agenda ani

 

podmiotem, poprzez który dziala” Rzeczpospolita Polska w rozumieniu

FSIA. Wobec

 

23

 

Wniosek, ze Ministerstwo Skarbu Panstwa nalezy traktowac tak samo jak

Rzeczpospolita Polska dla

celów immunitetu suwerennego panstwa obcego, poparty jest takze

analogia pomiedzy immunitetem

suwerennego panstwa obcego a immunitetem przyslugujacym na podstawie

Jedenastej Poprawi – zob. wyzej,

str. 25, przypis 15. Jak wyjasnilismy w zwiazku ze sprawa „Compagnie

Noga”, „ogólnie uznana zasada prawna

wynikajaca z Jedenastej Poprawki jest to, ze agendy polityczne i

departamenty stanu uprawnione sa do takiego

samego immunitetu suwerennego panstwa obcego jak same panstwa” 361 F

3d, str. 688 (z przytoczeniem

Pennhurst State Sch & Hosp v. Halderman, 465 US, 89, 100 (1984) oraz

„Jones v. NY State Div of Military and

Naval Affairs”, 166 F 3d 45, 49 (2nd Cir 1998)).

 

24

 

 Przypisanie decydujacej wagi trzem cechom charakterystycznym podmiotu

publicznego, a

mianowicie temu, czy „moze ono pozywac i byc pozwanym w swoim wlasnym

imieniu, moga podejmowac

zobowiazania w swoim wlasnym imieniu i posiadac majatek w swoim wlasnym

imieniu” – zob. Zgloszenie

zdania odrebnego, str. [3] (z przytoczeniem wyroku w sprawie „Hyatt

Corp v. Stanton, 945 F Supp 675, 681

(SDNY 1996)) – nasz kolega dopuscilby znacznie szerszy zakres powództw

przeciwko suwerennym panstwom

niz bylo to zamiarem Kongresu przy kodyfikacji „zawezajacej teorii”

immunitetu suwerennego panstwa obcego

w ramach FSIA – zob. powyzej str. 10 i przypisy 2 i 14. W swietle

„powagi zdarzen zarzucanych w pozwie w

sprawie Garb” nasz kolega zacheca nas, abysmy pomineli „prawnie

niepoparta kwestie techniczna”, czyli to ze

Ministerstwo Skarbu Panstwa Rzeczypospolitej Polskiej jest integralna

czescia Rzeczypospolitej Polskiej – zob.

Zgloszenie zdania odrebnego, str. [11]. Jednakze niezaleznie od

charakteru roszczenia powoda jestesmy

zobowiazani do stosowania doktryny immunitetu suwerennego panstwa

obcego, która sama w sobie stanowi

ochrone waznych zasad, z których nie najmniej wazna jest zasada, ze z

wyjatkiem, gdy zaistnieja pewne

szczególne okolicznosci, których zakres jest bardzo ograniczony,

suwerennym panstwom obcym przysluguje

immunitet chroniacy je przed pozwaniem w sadach innych suwerennych

panstw – norma stosowana na

zasadach wzajemnosci, która chroni Stany Zjednoczone przed byciem

pozywanym w panstwach obcych.

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -33-

 

 

 

powyzszego powodowie nie wykazali spelnienia czwartej przeslanki dla

przewidzianego w

FSIA w przypadku „wywlaszczenia” wylaczenia immunitetu suwerennego

panstwa obcego.

 

PODSUMOWANIE

 

Z przyczyn omówionych powyzej, orzekamy, ze

 

(1) Sprawa „Altmann” wymaga od nas stosowania FSIA i przewidzianych w

niej

wyjatków do roszczen wynikajacych z dzialania, które mialo miejsce

przed

uchwaleniem FSIA w 1976 roku,

(2) powodowie nie wykazali istnienia przeslanek dla przewidzianego w 28

USC

§1605(a)(2) FSIA wyjatku, poniewaz (a) konfiskata przez panstwo mienia

w granicach tego panstwa nie jest czynnoscia „gospodarcza”, (b)

pózniejsze

gospodarcze wykorzystanie wywlaszczonego mienia nie pozostaje „w

zwiazku z” wczesniejszym wywlaszczeniem w stopniu wystarczajacym do

spelnienia przeslanki dla zastosowania wyjatku dla „dzialalnosci

gospodarczej”, oraz (c) odrzucamy przeformulowanie tego, co w swej

istocie

jest roszczeniem opartym na „wywlaszczeniu” tak, aby stalo sie

roszczeniem

w ramach wyjatku dla „dzialalnosci gospodarczej”, oraz

(3) powodowie nie wykazali istnienia przeslanek dla przewidzianego w 28

USC

§1605(a)(3) FSIA wyjatku, poniewaz (a) powodowie chca odzyskac mienie,

które nie „znajduje sie na terenie Stanów Zjednoczonych”, (b) w takich

okolicznosciach powodowie musza wykazac, ze mienie „jest wlasnoscia lub

jest eksploatowane przez agende obcego panstwa lub podmiot, poprzez

który

dziala obce panstwo” w rozumieniu FSIA, (c) powodowie twierdza, ze

przedmiotowe mienie jest „wlasnoscia” Ministerstwa Skarbu

Rzeczpospolitej

Polskiej – zob. Apelacja, str. 15, oraz (d) Ministerstwo Skarbu

Rzeczpospolitej

Polskiej nie jest „agenda lub podmiotem, poprzez który dziala”

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -34-

 

 

 

Rzeczpospolita Polska w rozumieniu FSIA, poniewaz jego „podstawowa

funkcja” jest rzadowa a nie gospodarcza.

 

Wobec powyzszego podtrzymujemy wyrok wydany przez Sad Rejonowy

uwzgledniajacy wniosek pozwanych o oddalenie powództwa ze wzgledu na

brak wlasciwosci

rzeczowej.

 

23-03-2006 12:47 (2K)

WARSAW 580007 v1 [580007_1.DOC] -35-